Krijesa e vetme që do t’i shpëtojë fundit të botës

Megjithëse afrimi i supernovës ose ndikimi i madh i asteroideve do të ishte ka tastrofal për njerëzit, një kafshë do të mbetet në sipërfaqen e Tokës.

Shkencëtarët kanë rënë dakord se çfarë lloj speciesh do të mbijetojnë si forma e fundit e jetës në Tokë derisa Dielli të mos zhduket.

Pasi raca njerëzore të jetë zhdukur nga planeti ynë, ariu ujor, një kafshë e vogël me tetë këmbë, do të vazhdojë të jetojë, përfunduan studiuesit.

Një kafshë jashtëzakonisht e qëndrueshme dhe krejtësisht simpatike, e cila rritet deri në një gjatësi maksimale prej gjysmë milimetri dhe çiftëzohet nën kushte vakumi të ngrirë, mund të jetojë deri në 30 vjet pa ushqim dhe ujë, duke përballuar temperaturat deri në 150 gradë.

Njëri nga studiuesit, David Sloan nga Universiteti i Oksfordit, tha se shumica e punimeve të mëparshme u përqendruan në skenarët e “fatit” të jetës në Tokë – ngjarje astrofizike si shpërthimet e yjeve gjigante që mund të zhdukin njerëzit.

“Në vend të kësaj, studimi ynë trajtoi speciet më të qëndrueshme – një ari ujor. Ndërsa po hyjmë në fazën e astronomisë në të cilën pamë ekzoplanetë dhe shpresojmë që së shpejti do të kryejmë spektroskopi dhe të gjejmë prova të disa formave të tjera të jetës, duhet të përpiqemi të zbulojmë sa e brishtë është kjo jetë”.

“Për habinë tonë, kemi zbuluar se edhe pse afërsia e supernova ose ndikimi i asteroideve të mëdha është katastrofike për njerëzit, ariu i ujit mund të mbetet i paprekur. Duket se jeta, kudo që paraqitet, është e vështirë për t’u shkatërruar plotësisht. Një numër i madh i llojeve, madje edhe gjini të tëra, mund të zhduken, por jeta në tërësi do të vazhdojë “, pohon Sloan.

Në studimin e botuar në gazetën “Scientific Reports”, konsiderohen tre ngjarje të mundshme kataklizmike: ndikimi i asteroideve, supernova, dhe shpërthimi i rrezeve gama.

Ndikimi i rrezeve gama, të cilat janë më të ndritshme se supernova, mund të paraqesin një kë rcënim ekzistencial për jetën në Tokë, vetëm nëse ato do të ishin në distancë prej më pak se 40 vite dritë. Ky rrezik konsiderohet përsëri i minimizuar.

SHPËRNDAJE