Donald Trump nuk e ka mbajtur sekret faktin se është i fiksuar pas fitimit të Çmimit Nobel për Paqen. Por deri më tani çmimi i ka shpëtuar.
Përpjekjet e Trump për çmimin, fituesi i të cilit për vitin 2025 do të emërohet të premten, nxiten nga një përzierje e fuqishme e dëshirës për prestigj dhe një rivaliteti të gjatë me ish-presidentin Barack Obama.
Ndonjëherë Trump, i cili shpesh njihet më mirë për retorikën e tij përçarëse, fushatën anti-imigracionit dhe përqafimin e autoritarëve të huaj, duket se e pranon se është një kandidat i pazakontë, shkruan AFP.
“A do ta merrni Çmimin Nobel? Absolutisht jo. Do t’ia japin dikujt që nuk ka bërë asgjë të mallkuar”, tha Trump gjatë një fjalimi para qindra oficerëve të lartë të ushtrisë amerikane në shtator.
Por në të njëjtën kohë Trump zbuloi ndjenjat e tij të vërteta.
“Do të ishte një fyerje e madhe për vendin tonë, do t’jua them këtë. Nuk e dua, dua që vendi ta marrë. Duhet ta marrë sepse nuk ka pasur kurrë diçka të tillë”, tha ai në të njëjtin takim, shkruan Reporteri.
‘Shtatë luftëra’
Ndërsa njoftimi i komitetit norvegjez është afruar, fushata e Trump për çmimin e paqes është intensifikuar në nivele të papara.
Në javët e fundit, mezi ka kaluar ndonjë ngjarje publike pa Trumpin të mburret për atë që ai e quan rol të tij në përfundimin e shtatë luftërave.
Administrata e Trumpit kohët e fundit i renditi ato si midis Kamboxhias dhe Tajlandës; Kosovës dhe Serbisë; Republikës Demokratike të Kongos dhe Ruandës; Pakistanit dhe Indisë; Izraelit dhe Iranit; Egjiptit dhe Etiopisë; dhe Armenisë dhe Azerbajxhanit.
Por, ndërsa Trump ka nxituar të marrë përsipër disa nga këto pretendime – për shembull, njoftimin e një armëpushimi midis Delhit dhe Islamabadit, të pajisur me armë bërthamore, në maj – shumë nga pretendimet janë të pjesshme ose të pasakta.
Trump madje ka bombarduar një nga vendet që përmend. Ai urdhëroi sulme ushtarake amerikane ndaj programit bërthamor të Iranit në qershor, vijon shkrimi.
Por ndoshta problemi më i madh është se dy luftërat kryesore që Trump premtoi t’i jepte fund brenda pak ditësh nga inaugurimi i tij – në Gaza dhe Ukrainë – janë ende duke u zhvilluar.
Përpjekjet e tij për një marrëveshje midis aleatit të SHBA-së, Izraelit, dhe Hamasit për t’i dhënë fund luftës brutale dyvjeçare në Gaza kanë arritur kulmin vetëm disa ditë para njoftimit të Nobelit – por është pothuajse me siguri tepër vonë për të ndikuar në komision.
Udhëheqësit e huaj që kërkojnë të fitojnë favorin e Trump kanë nxituar të flasin për shanset e Trump.
Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu e nominoi Trumpin për çmimin, ashtu si edhe një grup avokatie izraelit që po bën fushatë për lirimin e pengjeve në Gaza.
Pakistani gjithashtu e nominoi Trumpin, ndërsa udhëheqësit e disa vendeve afrikane i bënë jehonë përpjekjeve të tij të supozuara për paqebërje në një vizitë në fillim të këtij viti.
Rivaliteti me Obamën
Por, ndërsa Trump dëshiron njohje ndërkombëtare si “krye-paqebërës”, ekziston një faktor tjetër nxitës.
Që nga fillimi i ambicieve të tij presidenciale 10 vjet më parë, “ai e ka vënë veten në kundërshtim me Barack Obamën, i cili fitoi Çmimin Nobel për Paqe në vitin 2009”, tha për AFP-në Garret Martin, një profesor i marrëdhënieve ndërkombëtare në Universitetin Amerikan.
Çmimi i dhënë ish-presidentit demokrat, nëntë muaj pasi ai mori detyrën, shkaktoi debat të nxehtë – dhe vazhdon ta bezdisë republikanin Trump.
“Nëse do të më quanin Obama, do ta kisha marrë Çmimin Nobel brenda 10 sekondash”, u ankua Trump në tetor 2024, gjatë fazës së fundit të fushatës presidenciale.
Tre presidentë të tjerë amerikanë e kanë fituar gjithashtu çmimin: Theodore Roosevelt, Woodrow Wilson dhe Jimmy Carter, megjithëse Carter e fitoi çmimin dekada pas presidencës së tij për përpjekjet e tij të mëvonshme për paqe.
