Kur rryma shtrenjtohet, çdo produkt dhe çdo shërbim shtrenjtohet. Me të njëjtat të ardhura, qytetarët blejnë më pak dhe jetojnë më keq.

Nga kjo është stimuluar edhe largimi nga Kosova. Gjatë viteve ’20-ta, kemi me qindra mijëra të rinj që janë larguar. Nuk ikin njerëzit vetëm për paga më të larta, por edhe sepse ekonomia po bëhet gjithnjë e më pak konkurruese dhe perspektiva gjithnjë e më e zbehtë.

Bizneset tona janë gjunjëzuar, sepse energjia, si produkti më strategjik i çdo ekonomie, është bërë shumë më e shtrenjtë. Madje, bizneset më të mëdha, që përbëjnë rreth 50% të ekonomisë së Kosovës, janë larguar nga rrjeti universal, aty ku energjia e prodhuar në Kosovë blihet më lirë. Sot ato paguajnë rreth 4-5 herë më shumë për energji. Si rezultat, produktet tona bëhen më të shtrenjta, eksportet më pak konkurruese dhe ekonomia jonë humb terren ndaj ekonomive të rajonit.

Energjia është siguri kombëtare. Është ndër shtyllat kryesore të sovranitetit të një shteti. Pa energji të mjaftueshme dhe të përballueshme nuk ka ekonomi të fortë, nuk ka industri konkurruese, nuk ka financa të shëndosha dhe, në fund, nuk ka as kapacitet për ta mbrojtur shtetin. Ndërkohë, importet masive dhe kostot e larta të energjisë kanë ushqyer inflacionin dhe kanë çuar çmimet në nivele astronomike.

Kosova nuk është në situatë që të zgjedhë vetëm një burim energjie. Kosovës i duhen të gjitha burimet që janë të realizueshme… qymyri, era, dielli, gazi nëse është i mundshëm dhe çdo alternativë tjetër serioze. Sa më shpejt, aq më mirë.

Kosova duhet të bashkëpunojë ngushtë me SHBA-në, jo vetëm si partneri ynë më strategjik, por edhe si bashkëhistorik i lirisë, pavarësisë, ruajtjes së kufijve dhe sovranitetit tonë. Njëkohësisht, duhet të bashkëpunojë edhe me Kinën për teknologjinë solare, sepse aty gjenden çmimet më konkurruese dhe kapacitetet më të mëdha prodhuese në botë. Në energji nuk ka vend për ideologji; ka vend vetëm për interes shtetëror.

Ata që kanë refuzuar ndërtimin e kapaciteteve të reja energjetike, ata që e kanë lënë Kosovën nën mëshirën e tregtarëve të energjisë, janë përgjegjës për një nga dëmet më të mëdha ekonomike të viteve të fundit. Ata ua kanë rritur disa herë çmimin e rrymës qytetarëve dhe bizneseve, ndërsa kanë importuar energji me vlerë deri në një miliardë euro, me çmime mesatare rreth pesë herë më të larta sesa kostoja e prodhimit në KEK. Këto nuk janë vetëm gabime politike. Janë dëme gjeneracionale.

Po të kishin kosovarët një pasqyrë më të plotë të asaj që ka ndodhur në sektorin e energjisë gjatë viteve të fundit, vështirë se kjo qeveri do të merrte ndonjëherë mbështetje prej rreth 50%. Është e vështirë të votosh ata që të kanë varfëruar dhe që ua kanë bërë largimin nga vendi alternativën më tërheqëse për fëmijët e tu.

Nga kjo qeveri nuk pritet asnjë kthesë serioze në sektorin e energjisë. E kanë dëshmuar vazhdimisht se janë njëkohësisht të pazotë dhe të dëmshëm për energjinë, ekonominë dhe bizneset.

Madje, nuk ka mbetur as hapësirë për dialog të civilizuar e përmbajtësor. Nuk ka vullnet as për të dëgjuar, as për të kuptuar. Kjo qasje do të vazhdojë deri në humnerë. E kur një ditë të mos jenë më në qeveri dhe të mos vendosin më për Kosovën, mund të jetë tepër vonë për ta rikuperuar dëmin që i është bërë sektorit më strategjik të shtetit.