Kryetari LDK-së, Lumir Abdixhiu, ka kritikuar zyrtarët e LDK-së që ia kanë kërkuar dorëheqjen në natën e zgjedhjeve tw 28 dhjetorit.
Ai nuk përmendi emra konkret, por iu referohej deputetëve Avdullah Hoti dhe Hykmete Bajrami, të cilët ia kishin kërkuar dorëheqjen e parevokueshme.
“Më duhet të them edhe këtë: që në natën e zgjedhjeve, kur paralajmërova thirrjen e Kuvendit të partisë për ta trajtuar këtë çështje me përgjegjësi institucionale, pati zëra brenda LDK-së që kërkuan dorëheqjen time. Zëra që më vonë shfaqën edhe ambicie të hapura politike. Dorëheqja më është kërkuar kur i kemi rritur 70 mijë vota e lëre më tash. Por kishte një evoluim të çuditshëm dhe jokonsistent në këtë kërkesë. Fillimisht, nuk u mjaftonte paralajmërimi për dorëheqje të ofruar në Kuvend, u artikulua kërkesa për dorëheqje të parevokueshme. Ik, lësho vend, mu tha”, ka thënë ai, duke shtuar se kërkesa erdhi duke u forcuar.
“Më pas, ajo kërkesë u shndërrua në ultimatum. Po nuk u dha dorëheqja juaj, do të japim ne. Disa dhe dhanë, ndonëse e tëra çfarë kërkonim, unë dhe bashkëpunëtorët tanë, ishte trajtimi i brendshëm i secilës çështje që kishim. Këtu pra. Në këtë Kuvend. Dhe në fund, pas ultimatumit dhe natyrisht mospranimit të tij, u shpall ideja se akti i dorëheqjes qenka tashmë i kryer dhe Kuvendi i LDK-së s’ka çfarë të vendosë. Merreni me mend. Kuvendi i LDK-së nuk mund të vendosë më! E kush pra? Të ju them të drejtën, duke ndjerë dhe peshën e madhe të përgjegjësisë, jo në pak raste kam menduar të parevokueshmen”, ka thënë ai.
Më tëj, ai ka thënë se e ka menduar edhe dorëheqjen e parevokueshme.
“Siç më njihni tashmë, nuk jam lidhur asnjëherë për pozitë e karrige. Fundja, ndonëse po ndiej peshën e përvojës politike, sidomos të kryesimit të Lidhjes Demokratike, me 42 vite jetë, kam një jetë tjetër para për të nisur gjithçka nga fillimi, këtu mes jush. Nuk do të ishte fundi. Por, sikurse kam dëgjuar këto pak zëra që kërkonin largim ultimativ për lëshim rendi, kam dëgjuar shumë më tepër zëra të anëtarësisë, të strukturave dhe të delegatëve që kërkonin përballje me të vërtetën dhe angazhim. Që kërkonin mbrojtjen e shtëpisë sonë politike sidomos nga praktika që nuk na kanë lënë asnjëherë të ngritemi mbarë”, ka thënë Abdixhiku.
