Saranda është një perlë bregdetare në Shqipëri që rivalizon elitën mesdhetare, shkruhet në një artikull të botuar në revistën franceze “Journée Mondiale”.
Sekreti mesdhetar ku evropianët po vërshojnë
E vendosur në bregdetin mahnitës jugor të Shqipërisë, Saranda shkëlqen si një diamant në detin Jon. Me mbi 270 ditë me diell në vit dhe ujëra të kristalta që rivalizojnë Karaibet, kjo parajsë bregdetare dikur e anashkaluar është bërë destinacioni i plazhit me rritjen më të shpejtë të Europës Lindore.
Megjithatë, pavarësisht nga popullariteti i saj në rritje, Saranda ruan një bukuri autentike krahasuar me shumë pika të nxehta të Mesdheut.
“Saranda është jashtëzakonisht e bukur, vërtet mikpritëse dhe jashtëzakonisht e përballueshme”, tha Genti Mati, një operator turistik vendas që ka dëshmuar transformimin e qytetit.
Një qytet i ndërtuar mbi legjendat e lashta
Emërtimi “Saranda” rrjedh nga “Agioi Saranta”, që do të thotë “Dyzet shenjtorë” në greqisht, duke përkujtuar dyzet ushtarë romakë që refuzuan të hiqnin dorë nga besimi i tyre i krishterë dhe u martirizuan. Manastiri i 40 Shenjtorëve, edhe pse pjesërisht i rrënuar, qëndron si një testament i kësaj legjende të fuqishme dhe ofron pamje panoramike.
Të apasionuarit pas historisë do ta gjejnë veten të magjepsur nga Kalaja e Lëkurësit, një kështjellë e shekullit XVI me pamje mahnitëse mbi bregdet. Koha ideale për ta vizituar është gjatë perëndimit të diellit, kur deti Jon shndërrohet në një kanavacë me nuanca portokalli dhe rozë.
Plazhe të fshehura që rivalizojnë parajsat e largëta
Ndërsa plazhet kryesore të Sarandës janë mahnitëse, magjia e vërtetë qëndron në thesaret e saj më pak të njohura bregdetare. Plazhi Pulëbardha ofron rërë të bardhë dhe ujëra të cekëta bruz, perfekte për familjet. Turistët aventurierë mund të eksplorojnë plazhet e fshehura që kërkojnë ecje të shkurtra, por që ofrojnë qetësi.
Butrinti: Aty ku ndeshen historitë e lashta
Vetëm 18 kilometra në jug shtrihet Parku Kombëtar i Butrintit, një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s që pëshpërit histori që përfshijnë 3000 vjet. Këto rrënoja të ruajtura në mënyrë të jashtëzakonshme shfaqin ndikimet greke, romake, bizantine dhe veneciane në një vend kompakt. Teatri antik, me akustikë që të impresionon edhe sot, i transporton vizitorët në shfaqjet e mijëvjeçarëve të kaluar.
“Të ecësh nëpër Butrint është si të udhëtosh pas në kohë. Këtu mund të ndjesh praninë e çdo qytetërimi që ka lënë gjurmë”, tha Dr. Elena Kocaqi, arkeologe shqiptare.
Në brendësi të Sarandës ndodhet një nga mrekullitë natyrore të Shqipërisë – Syri i Kaltër. Ky burim natyror hipnotik ka ujëra blu intensiv që duket se pulsojnë nga thellësitë e saj 50 metra. Uji ruan një temperaturë të 10°C gjatë gjithë vitit, duke ofruar freski gjatë eksplorimeve të verës. Cilësia e tij eterike ngjall atmosferën mistike që gjendet në liqenet e shenjta anembanë botës.
Një parajsë e ushqimit
Ushqimet e freskëta të detit dominojnë menutë, me ushqimet e ditës të pjekura në skarë apo thjesht me vaj ulliri dhe limon. Mos humbisni gatimet tradicionale si tava e kosit dhe byreku, I mbushur me djathë ose spinaq.
Porta drejt dy botëve
Vendndodhja strategjike e Sarandës e bën atë ideale për eksplorim. Tragetet e rregullta lidhen me ishullin grek të Korfuzit në vetëm 30 minuta. Ndërkohë, Riviera Shqiptare shtrihet drejt veriut me rrugë bregdetare që të kujtojnë bregdetin e Amalfit të Italisë. Për ata që kërkojnë qëndrime më të gjata, Shqipëria ofron kushte të favorshme për viza nomade digjitale në krahasim me destinacionet e tjera evropiane.
Kur historia dhe natyra krijon magji
Ashtu si kështjellat mesjetare që frymëzuan përralla apo shkretëtirat vullkanike që rivalizojnë peizazhet jashtëtokësore, Saranda ofron një kombinim të rrallë të bukurisë natyrore, historisë së pasur dhe përvojave autentike kulturore gjithnjë e më të vështira për t’u gjetur në Evropë.
Ndërsa dielli i Adriatikut shfaqet nën horizont dhe dritat fillojnë të vezullojnë përgjatë shëtitores së Sarandës, është e lehtë të kuptohet pse kjo perlë shqiptare ka rrëmbyer zemrat e turistëve që kërkojnë Mesdheun siç ishte dikur – i bukur, autentik dhe që pret për t’u eksploruar.
