Shkruan: Shenoll Muharremi
Gjasat për një qeveri nga LVV pas 9 shkurtit po shuhen. Gjuha dhe pozicionet që po përdoren ditët e fundit duket sikur po e largojnë pushtetin dhe opozitën nga njëri-tjetri. Dikush mund të thotë që kjo është një strategji elektorale në ditët e fundit të fushatës për të mobilizuar sa më shumë elektoratin. Por ka indikacione që kjo tashmë mund të jetë një fakt real.
Dje, kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, ishte kategorik që nuk do të bëjë koalicion me LVV-në e Albin Kurtit pas zgjedhjeve. Ai nuk është një person, së paku nuk ka qenë deri më tani, që thotë diçka kaq kategorikisht dhe më pas e mohon apo vepron ndryshe. Insistimi i tij se do ta mbajë fjalën dhe premtimin e tij “me karrierë politike” duket se nuk është blof. Kjo e komplikon situatën.
Nga ana tjetër, gjuha e përdorur nga Albin Kurti i LVV-së po eskalon kohët e fundit. Ai nuk po lejon shumë hapësirë, me stilin dhe pozicionet e tij, për bashkëpunim. “O krejt, o asgjë!”, kjo është strategjia e tij.
Kjo e komplikon tej mase situatën, sidomos pas 9 shkurtit. Nëse LDK dhe LVV nuk kanë gjasa të bashkëpunojnë dhe nëse LVV mban pozicionin “o krejt, o asgjë!”, atëherë kjo nënkupton që janë disa parakushte tepër të vështira për LVV për të formuar qeverinë pas 9 shkurtit.
LVV duhet të fitojë së paku 46% të votave më 9 shkurt për të qenë në gjendje të krijojë një qeveri me pakicat, një qeveri me pak numra dhe aspak stabile. Por gjasat që LVV të marrë kaq shumë vota janë absolutisht minimale. As në teori, e as në praktikë nuk shihet një rezultat i tillë.
Kjo mund të nënkuptojë që LVV, me shumë gjasë, nuk do të jetë pjesë e qeverisë së ardhshme. Kjo për shkak se:
-Nuk duket se do t’i fitojë 46% të votave;
-LDK nuk do të hyjë në koalicion me të;
-LVV nuk dëshiron një koalicion me ndonjë parti tjetër të opozitës.
Prandaj, sipas të gjitha gjasave, LVV do të përfundojë në opozitë.
