Pritjet e mëdha dhe shpresa për zgjidhje ideale dhe të shpejtë të problemeve po dalin të jenë të vështira për t’u përmbushur nga qeveria e Albin Kurtit gjatë një viti. Dymbëdhjetë muaj qeverisje e ngathët, plot populizëm e kritika për të shkuarën
Imer Mushkolaj
Fjalë të mëdha, premtime megalomane, plot populizëm e fare pak racionalitet i karakterizuan Albin Kurtin dhe Lëvizjen Vetëvendosje para ardhjes në pushtet. Përballë qeverisjeve të mëparshme plot korrupsion, nepotizëm e papërgjegjshmëri, qytetarët zgjodhën të votojnë VV’në dhe Kurtin me shpresën se s’ka si bëhet më keq. Njerëzit kishin pritje të mëdha dhe besonin në zgjidhje të shpejta të problemeve. Dhe, ja ku është Qeveria Kurti pas një viti në pushtet, një viti të rëndë në pushtet për shkak të pandemisë, krizës ekonomike e sociale, krizës me energjinë dhe së fundi krizës së luftës në Ukrainë. Ja ku është Qeveria Kurti pas 365 ditësh në pushtet, me një bilanc solid dhe aspak impresionues.
Luftimi i krimit të organizuar e korrupsionit, si dhe punësimi kanë qenë premtimet kryesore të Kurtit. Në të parën është bërë punë, por mbase jo siç është pritur e siç është premtuar.
Sektorë të tjerë vitalë, si arsimi dhe shëndetësia, lënë shumë për të dëshiruar. Vështirë t’i kujtohet dikujt ndonjë arritje në arsim, ndërkohë që përtej veprimeve kundër pandemisë, as njerëzit në krye të shëndetësisë nuk është se kanë bërë ndonjë punë tjetër të hajrit.
Tregim në vete është politika e jashtme dhe ministria që merret me këtë punë. Plot veprime skandaloze, plot arrogancë e papërgjegjshmëri në institucionin që do të duhej të ishte pasqyrë e shtetit në botë. Është e vërtetë që shërbimi diplomatik kosovar është i mbushur plot njerëz që nuk e meritojnë të jenë aty, por veprimet e vendimet nga ministria duhet të jenë të kujdesshme e të drejta.
Në fushën sociale dhe të zhvillimit ekonomik zyrtarë qeveritarë vazhdimisht janë krenuar me rritjen e numrit të atyre që nga ekonomia e zezë janë futur në sistem, si dhe me rritjen e pagesave për rastet sociale. Por, asnjë pagë nuk është rritur, ligji për pagat nuk është sjellë në Kuvend, ndërkaq nuk është vendosur ende as për pagën minimale.
Vetë kryeministri Albin Kurti të martën, si suksese që e bëjnë krenarë ka përmendur menaxhimin e pandemisë, lutimin e korrupsionit dhe grupeve kriminale, konfiskimin e trafiqeve të narkotikëve, nisjen e Vettingut dhe rritjen ekonomike dyshifrore. Por, në praktikë, për shkak të rrethanave të ndryshme dhe zhvillimeve në nivel edhe global, jeta e qytetarëve nuk është përmirësuar. Për më tepër, veçanërisht muajt e fundit, me rritjen e çmimeve dhe shtrenjtimin e jetesës në përgjithësi, është vështirësuar.
* * *
Sa ishte në opozitë, Albin Kurti premtonte zgjidhje ideale për gjithçka. Në fakt, ai vetëm deklaronte të kundërtën e asaj çfarë thoshin kryemninistrat e atëhershëm, duke kritikuar e sulmuar shumicën e vendimeve dhe veprimeve të marra atëherë. Por, qeverisja duket ta ketë vetëdijesuar Kurtin se zgjidhjet ideale janë vështirë, për të mos thënë të pamundura që të zbatohen. Gjatë një viti qeverisjeje ai e ka kuptuar se çfarë nënkupton të qenit “politikan normal”, që duhet të qeveris me përgjegjësi, shpesh duke harruar ato që ka thënë një herë e një kohë.
Ndërkohë, “fajtor kujdestar” për plot gjëra që nuk kanë shkuar dhe nuk shkojnë si duhet, për qeverisjen e Kurtit mbeten pasardhësit e tij. Kurti ka marrë vota më shumë se askush asnjëherë më parë për të sjellë një mënyrë të re të qeverisjes, për të qenë “ndryshe” nga pasardhësit e tij. Por, në shumë aspekte, ai nuk ia ka dalë kësaj. Ai nuk ka arritur të çlirohet nga sindromi i punësimeve partiake e nepotiste, siç nuk ia ka dalë as të zgjedh në kabinet njerëz dinamikë e kreativë, që çojnë përpara çështje të rëndësishme. Ministrat e tij janë karakterizuar nga njëfarë droje e ngathtësie në punën e tyre dhe “gjërat e mëdha”, për të cilat qytetarët kanë dhënë votën, ende nuk janë të prekshme.
Është e vërtetë se e kaluara qeverisëse ka qenë me shumë probleme, por fuqia politike që ka Kurti do
të duhej të shërbente që të gjitha veprimet e këqija të adresohen dhe të vazhdohet tutje me punë.
Ta zëmë, nëse bëhet fjalë për projekte infrastrukturore, për një vit qeverisje nuk është punuar asgjë në asnjë rrugë magjistrale, ndërkohë që vazhdimisht përmendet se janë ndalur përpjekjet për keqpërdorim nga qeveria e kaluar. Shumë mirë, me gjetjet duhet të merren organet e drejtësisë, vetëm se puna në terren duhet të fillojë.
* * *
Një kapitull i errët i një viti qeverisje ka të bëjë me qasjen e qeverisë dhe institucioneve të tjera ndaj mediave e gazetarëve dhe betejën kundër tyre. Vështirë të ketë pasur më përpara cilësime më të poshtra për ta, madje duke i konsideruar edhe ”ndërmarrje e përbashkët kriminale”. Një betejë e humbur, gjithsesi.
