Paskrupullt, gërrditshëm, pa pikën e përgjegjësisë, Drejtori i Televizonit Publik Rilind Gërvalla, që aty shkoi pasi ishte anëtar i Vetëvendosjes, me librezë partie, e i ka punëtorët pa paga tash e 13-ditë, veç pse ish-shefi i tij Albin Kurti, po u bënë presion financiar duke mos ua alokuar mjetet, ky i vardiset edhe më tej.
Gërvalla, besoni ose jo në një status të gjatë, vazhdon edhe në këtë gjendje (pa rrogë), t’i vardiset pushtetit aktual, duke kritikuar partitë e tjera, e duke ‘premtuar’ reformë.
Gërvalla, sërish, besoni ose jo, pa rrogë, vet ai e punëtorët e tij, ua ka çarë hallin mediave private, për trajtim të punëtorëve.
Lexojeni të plotë shkrimin e Gërvallës, pa rrogë por krenar:
Si punëtor me përvojë 25 vjeçare ne RTK mund të konstatoj se për më shumë se dhjetë vjet, Radio Televizioni i Kosovës (RTK) po mbijeton në një krizë financiare të vazhdueshme. Edhepse RTK ka buxhet të ndarë, punetorë me kontrata ligjore, rrogat janë vonuar tash e 13 ditë, por nuk janë ndaluar sikurse po tentojnë ta paraqesin mediat hibride të cilat mbajnë punonjës pa paga, pa kontrata, ua ndajnë rrogat në këste e ju kanë borxh punëtorëve, nuk ua japin shujtën e as pushimet zyrtare sipas ligjit, e mos të flasim për punët jashtë orarit, natën apo fundjavave. Ato nuk i marrin. Ky nuk është më një lajm i ri, por një simptomë e një sëmundjeje shumë më të thellë: kapjes politike dhe dështimeve të disa pushtetarëve në Kosovë.
Në vend që të mbrohet, nisur nga interesat kombëtare të partive politike, RTK është bërë arenë e tyre nëpërmes disa punëtorëve brenda saj dhe prurjeve periodike nga mediume të ndryshme. Këta deputetë pa vizion dhe pa fuqi për të mbrojtur interesin publik kanë lejuar (qellimshëm) që klientelizmi dhe grupacionet të marrin përparësi dhe pushtet. Dhe ky model i deformuar i menaxhimit (mund të mos pajtoheni) nuk ka kursyer asnjë institucion tjetër publik.
Bordet e RTK-së, shpesh të përbëra nga individë pa kredenciale të forta profesionale, kanë funksionuar si zgjatim i rrjeteve politike dhe jo si gardianë të misionit publik. Punësimet e njerëzve me axhenda personale ose të jashtme (produksione, seriale, filma, emisione) kanë krijuar një strukturë të brishtë, të paaftë të përballet me sfidat e kohës. Dhe kur presioni nga qarku i tyre ose nga grupet e interesit dhe oligarkëve është rritur, dorëheqjet kanë qenë rruga më e lehtë për disa, apo konformizmi.
Gjithashtu, në RTK, trazirat politike kanë shkaktuar edhe dëm sindikal. Në vend që të jenë mburojë e të drejtave të punëtorëve, sindikata e RTK-së është ndarë në tri sosh ku kanë hapë terren përplasjesh midis grupimeve të jashtme që kërkojnë kontrollin e tyre. Kjo ka fragmentuar unitetin e brendshëm dhe ka dobësuar aftësinë e punonjësve për të kërkuar zgjidhje të qëndrueshme.
Sot, një medium publik me vonesë pagash dhe me financa të paqëndrueshme nuk mund të kryejë misionin e tij si duhet. Pyetja është e thjeshtë: A duhet lënë RTK-ja në këtë gjendje? Përgjigjja është e qartë — JO. Pa një RTK funksionale, Kosova humb një nga mekanizmat më të rëndësishëm për mbajtjen e pushtetit nën përgjegjësi dhe për informimin e qytetarëve.
Në një vend ku partitë mund të destabilizojnë shoqërinë sipas interesave të tyre, me një armik që kërcënon çdo ditë Kosovën e që shpërndanë lajme ruse, një medium publik i fortë është garancia e vetme. Një RTK e dobët i hap derën manipulimit dhe dezinformimit nga mediat private, që në shumicë nuk kanë transparencë financiare e që kryesisht fitojnë nga mediat online dhe rrjetet sociale te regjistruara jashtë Kosove.
Megjithëse situata është e rëndë, ndryshimi është i mundur. Reformat e sinqerta, zgjedhja e bordeve mbi bazë merite, transparenca financiare dhe mbështetja e qëndrueshme buxhetore mund ta nxjerrin RTK-në nga kriza. Një RTK e fortë është në interes të çdo qytetari — dhe është themel i një Kosove më të qëndrueshme dhe më të sigurtë.
Ditë më të mira për RTK-në janë të mundshme, por ato nuk vijnë vetë — ato kërkojnë vendime të guximshme.
