Dramaturgut Jeton Nezirajt i është vjedhur kompjuteri. Ditë më parë, siç tha vetë ai, dikush i hyri në shtëpi dhe i vodhi kompjuterin.
I mbetur pa zgjidhje tjetër, Neziraj ka zgjedhur llogarinë e tij në Facebook, për të komunikuar me atë që e vodhi. Aty ai i ka shkruar hajnit “duke i kërkuar një nder”.
Neziraj kërkon që nëpërmjet e-mailit t’i rikthehet një poezi e tij e shkruar kohë më parë, e cila siç tha vetë ai, ishte në kompjuter bashkë me dhjetëra shkrime të tjera.
“Aty, mes atyre qindra fajlave, në kompjuter
e ke një poezi me titull “Pa titull”
Atë poezi e dua shumë, dhe ka shumë rëndësi për…
për të ardhmen e këtij vendi, më saktësisht”, shkruan Neziraj.
Shkrimi i plotë i Nezirajt në Facebook:
MIKUT TIM, HAJNIT TË PANJOHUR
I nderuari hajn i panjohur,
Para tri ditësh ke hyrë dhunshëm në shtëpinë time
dhe ke vjedhur kompjuterin tim personal
Kompjuterin po ta fali
bashk me charger-in, usb-në dhe krejt kabllot që kan qenë në qantë
Poashtu, po ta bëj dije se pasëordi i kompjuterit është: lumturia
po, të gjitha me shkronja të vogla
Por, të lutem mik, ma bëj një nderë!
Aty, mes atyre qindra fajlave, në kompjuter
e ke një poezi me titull “Pa titull”
Atë poezi e dua shumë, dhe ka shumë rëndësi për…
për të ardhmen e këtij vendi, më saktësisht
Kur e pata shkruar, kam qenë në njëlloj deliriumi
një prej atyre gjendjeve ku fjalët vijnë krejt tjerakah
nga forca jashtë nesh…
Ka tri ditë që po mundohem ta rishkruaj atë poezi
-por pa sukses, se më kan lëshuar nervat
s’kam fare inspirim e nuk po i gjej fjalët…
Të lutem, miku im hajn
ma kthe atë poezi,
është e shkurtër, rreth gjysmë faqe
flet për ca lule
për një vazo që thyhet
diku atje në axhencinë e ruajtjes së sekreteve shtetërore
dhe ka pasur një varg të poetit tonë kombëtar
që dikur i këndonte atdheut
“në këtë vend, as p… i macës nuk lëvizë”
e unë e pata ndryshuar pak,
se doja që gjithcka të lëvizte, edhe p… i macës.
Kompjuterin mbaje, është i yti, mbaj edhe dramat
tregimet, poezitë e shumta, analizat politike
po t’i fali esetë e reagimet e ashpra
komentet e 300 faqet e nisura të phd-së
mbaj të gjitha, i ke aty mbi dy mij foldera
me ndoshta rreth njëzet e katër mij fajla
argëtohu me to, luaj, qesh, fshij
bëj ç’të duash…
vetëm atë poezi…
Kërkoje aty, e ke, mos e humb durimin
te opcioni “search” shkruaje:
“lulet”
ose ‘lulja’
ose ‘vazoja’,
ose ‘axhencia’, apo ‘macja’,
ose ‘revolucioni’, ‘p…”… jam i sigurt që do ta gjesh…
dhe nisma në inbox, të lutem…
Dhe po s’e gjete, ndoshta mund ta rishkruash
s’është punë e madhe, mund ta bësh,
kam plot besim në ty, në ndjeshmërinë tënde poetike
o mik i dashur hajn
provo, e po s’ia dole, mos u ndje keq
se jo të gjitha gjërat mund t’i shkojnë përdore njeriut
Si do që të jetë, kushdo që e lexon këtë shpallje
Ju lus të provoni ta rishkruani atë poezi
kaq të domosdoshme për të ardhmen e këtij vendi
dhe ju lutem ma nisni pa hezitm
për cka, paraprakisht ju jam mirënjohës
I juaji, Izeti
Poeti i vjedhur
P.s. mos harroni:
një vazo, një lule,
një axhenci për ruajtjen e sekreteve shtetërore…
revolucioni, lumturia… macja… dhe le të jetë në fund një parashikim optimist
se gjithcka në këtë vend një ditë do të rregullohet,
dhe se një ditë, edhe p… i macës do të lëvizë.
(Jeton Neziraj)
