Bojan Dimiq kërkonte të dhëna për kompanitë kosovare që përfituan nga ndalimi i importeve nga Serbia, ndërsa Fatmir Sheholli premtonte të interesohej në Odën Ekonomike të Kosovës për informacionet e kërkuara. Materiali zbulon se si AKI-ja dhe Prokuroria Speciale parandaluan një tjetër përpjekje për mbledhjen e informacioneve sensitive ekonomike në Kosovë. Përgjimi, që nuk është përfshirë në aktakuzën e PSRK, hap një pistë të re mbi interesimin e pretenduar të strukturave serbe të sigurisë për tregun dhe bizneset në Kosovë.
Një përgjim i ri, i cili nuk është përfshirë në aktakuzën e Prokurorisë Speciale, hedh dritë mbi një tjetër dimension të dyshimeve për veprimtarinë e Fatmir Shehollit dhe lidhjet e tij të pretenduara me strukturat e sigurisë së Serbisë.
Në materialin e siguruar nga Gazeta Insajderi, personi që kërkon informacion identifikohet si Bojan Dimiq, zyrtar i lartë i Agjencisë së Sigurisë dhe Informacionit të Serbisë – BIA. Ndërsa personi që i përgjigjet dhe thotë se do të konsultohet me Odën Ekonomike të Kosovës është Fatmir Sheholli.
Përmbajtja e komunikimit lidhet me importin e mallrave nga pjesa qendrore e Serbisë drejt Kosovës, kompanitë që mund të kenë përfituar nga ndalimi i këtyre importeve dhe interesat ekonomike që mund të preken nga rikthimi i tyre.
Materiali zbulon se si Agjencia e Kosovës për Inteligjencë dhe Prokuroria Speciale parandaluan një tjetër përpjekje për mbledhjen e informacioneve sensitive ekonomike në Kosovë.
Çfarë thuhet në përgjim?
Në bisedë, Dimiqi e pyet Shehollin se cilat kompani kosovare, pas ndalimit të importeve nga Serbia qendrore, e kanë zëvendësuar këtë furnizim me mallra nga Bashkimi Evropian dhe shtetet e tjera.
Ai kërkon informacion të detajuar për kompanitë që, sipas tij, kanë krijuar një pozitë dominuese ose monopoliste në importin e mallrave në Kosovë dhe që mund të mos e mirëpresin rikthimin e importeve nga Serbia qendrore.
“Nakon zabrane uvoza robe iz centralnog dela Srbije, koje kosovske firme su razvile posao uvoza robe, pre svega prehrambenih proizvoda, iz EU i drugih zemalja? Koje firme su sada u monopolističkom položaju uvoznika robe na KiM, kojima ne odgovara ponovno uspostavljanje uvoza robe iz centralnog dela Srbije?”
Në shqip, pyetja dhe detyrat që Dimiq ia jep Shehollit janë si në vijim:
“Pas ndalimit të importeve të mallrave nga pjesa qendrore e Serbisë, cilat kompani kosovare e kanë zhvilluar biznesin e importit të mallrave, para së gjithash të produkteve ushqimore, nga Bashkimi Evropian dhe vendet e tjera? Cilat kompani tani janë në pozitë monopoliste si importuese të mallrave në Kosovë dhe cilave nuk u përgjigjet rikthimi i importeve nga pjesa qendrore e Serbisë?”
Dimiqi më pas kërkon saktësi në përgjigje, duke theksuar se informacioni është shumë i rëndësishëm për të. Sheholli i përgjigjet se duhet të interesohet në Odën Ekonomike të Kosovës, pasi, siç thotë në komunikim, ai nuk e di menjëherë përgjigjen.
Ky komunikim, ndonëse nuk është pjesë e aktakuzës, ngre dyshime për interesimin e një zyrtari të BIA-s serbe mbi strukturën e importit në Kosovë, kompanitë që kontrollojnë tregun dhe pasojat ekonomike të politikave tregtare të institucioneve të Kosovës.
Lidhja e përgjimit me hetimet për Shehollin
Përmbajtja e këtij përgjimi merr rëndësi në kontekstin e aktakuzës së Prokurorisë Speciale ndaj Fatmir Shehollit, i cili akuzohet për veprat penale “spiunazh” dhe “shantazh”. Sipas aktakuzës, Sheholli dyshohet se ka vepruar në koordinim me Bojan Dimiqin, të cilin Prokuroria e përshkruan si zyrtar të lartë të BIA-s serbe.
Në aktakuzë pretendohet se Sheholli ishte angazhuar për zbatimin e një plani operativ të përgatitur nga Dimiqi. Sipas Prokurorisë, ky plan kishte për qëllim dëmtimin e interesave të Kosovës, ndikimin në proceset politike dhe zgjedhore, si dhe komprometimin e zyrtarëve institucionalë përmes publikimit të materialeve audio dhe dokumenteve të ndryshme.
Një pjesë e pretendimeve lidhet me zgjedhjet lokale të 12 tetorit 2025. Sipas aktakuzës, Sheholli dyshohet se kishte pranuar materiale komprometuese dhe më pas ia kishte dorëzuar ato gazetarit Milaim Zeka, bashkë me një shumë parash, me udhëzime për mënyrën dhe kohën e publikimit.
Prokuroria pretendon se publikimi duhej të bëhej pak ditë para zgjedhjeve, në mënyrë që materialet të ndikonin në opinionin publik dhe në rezultatin zgjedhor. Në këtë skemë, sipas aktakuzës, Dimiqi ishte interesuar edhe për kohën e publikimit të materialeve, duke e pyetur Shehollin nëse ato ishin transmetuar.
Në një nga komunikimet e cituara në raportimet për aktakuzën, Dimiqi pyet: “A e qiti Milaimi?”. Sheholli përgjigjet se materiali kërkonte punë dhe përkthim, ndërsa më pas diskutohet nëse ai do të publikohej gjatë asaj nate. Prokuroria e interpreton këtë si tregues se Sheholli vepronte sipas udhëzimeve të Dimiqit edhe për kohën dhe mënyrën e publikimit të materialeve.
Dokumenti “Top Secret 2” dhe pretendimet për destabilizim
Në aktakuzë përmendet edhe një dokument i emërtuar “Top Secret 2”, i cili, sipas Prokurorisë, është gjetur gjatë ekzaminimit të telefonit të sekuestruar të Shehollit. Dokumenti ishte në gjuhën serbe dhe, sipas interpretimit të organit të akuzës, përmbante një plan që lidhej me radikalizimin e shoqërisë kosovare dhe dëmtimin e pozitës ndërkombëtare të Kosovës.
Sipas raportimeve të bazuara në aktakuzë, dokumenti përmendte përdorimin e operativëve në Kosovë, mbledhjen e fondeve nga ambasada të vendeve islamike në Beograd dhe investimin e tyre në ndërtimin e xhamive. Në të përmendej gjithashtu shtrirja e shkollave islame dhe medreseve, si dhe përfshirja e personave me ndikim në media, sport, muzikë dhe politikë.
Prokuroria e interpreton këtë dokument si pjesë të një plani për krijimin e perceptimit se Kosova është shtet i radikalizuar dhe ekstremist. Në material citohet edhe formulimi se, pas 20 vjetësh, Kosova do të dukej si “Kandahar”. Sipas aktakuzës, një imazh i tillë do të mund të ndikonte në qëndrimin e fuqive perëndimore ndaj Kosovës dhe të dëmtonte pozitën e saj ndërkombëtare.
Në aktakuzë thuhet se Sheholli ia kishte dërguar këtë dokument një personi të identifikuar si “Viktor Makedonija”. Prokuroria e përdor ruajtjen dhe shpërndarjen e dokumentit si një nga elementet që, sipas saj, dëshmon kontaktet e Shehollit me struktura të shërbimit informativ serb.
Shantazhi ndaj biznesmenit Arben Jetullahu
Raportimi i Insajderi.org i publikuar më 25 gusht 2026 është përqendruar edhe në pjesën e aktakuzës që lidhet me dyshimet për shantazh ndaj biznesmenit Arben Jetullahu.
Sipas aktakuzës, Sheholli dyshohet se i kishte kërkuar Jetullahut para dhe e kishte kërcënuar me publikimin e videove ose informacioneve që, sipas pretendimit të Prokurorisë, do t’ia dëmtonin rëndë reputacionin. Prokuroria pretendon se kjo veprimtari kishte nisur që nga viti 2022 dhe kishte vazhduar edhe gjatë kohës kur Sheholli ndodhej në paraburgim.
Në dosje thuhet se Jetullahu, përmes një punëtori të tij, i kishte dorëzuar familjarit të Shehollit 500 euro, pasi ishte kërcënuar me publikimin e një videoje komprometuese. Prokuroria e cilëson këtë si pjesë të veprës penale të shantazhit.
Insajderi.org ka raportuar gjithashtu për përgjime të bisedave të Shehollit me familjarët gjatë vizitave në Qendrën e Paraburgimit në Gjilan. Në një nga këto biseda, Sheholli dyshohet se kërkon që përmes personave të tjerë t’i përcillet një porosi biznesmenit dhe përmend ekzistencën e një videoje.
Sipas aktakuzës, edhe gjatë paraburgimit Sheholli dyshohet se ka kërkuar që të kontaktohej Jetullahu përmes personave të tretë, përfshirë persona të identifikuar në dosje me emrat “Lorik” dhe “Nazmi”. Prokuroria e interpreton këtë si vazhdimësi të përpjekjeve për të ushtruar presion ndaj biznesmenit.
Nga ana tjetër, në deklaratën e tij para prokurorisë, Sheholli ka dhënë një version tjetër të ngjarjeve. Ai ka pretenduar se Jetullahu e kishte angazhuar dhe paguar për ta ndihmuar në lidhje me sulmet dhe presionet mediatike ndaj kompanisë së tij. Sipas versionit të Shehollit, pagesat fillimisht ishin 1 mijë euro e më pas 500 euro në muaj dhe ishin bërë me vullnetin e biznesmenit.
Çfarë tregon përgjimi për interesimin ekonomik?
Përgjimi i ri dallon nga pjesët e tjera të aktakuzës, pasi nuk lidhet drejtpërdrejt me zgjedhjet, publikimin e materialeve komprometuese apo shantazhin ndaj biznesmenit. Ai fokusohet te kompanitë kosovare, importet ushqimore dhe ndikimi i ndalimit të mallrave nga Serbia qendrore në tregun e Kosovës.
Nëse vërtetohet autenticiteti dhe konteksti i plotë i komunikimit, pyetja e Dimiqit dhe përgjigjja e Shehollit do të mund të tregonin se interesi i pretenduar i shërbimit serb nuk ishte vetëm politik apo mediatik, por edhe ekonomik. Konkretisht, bëhet fjalë për identifikimin e kompanive që mund të kenë fituar pjesë të tregut pas ndalimit të importeve nga Serbia dhe për grupet ekonomike që mund të humbnin nga rikthimi i tyre.
Megjithatë, duhet theksuar se ky interpretim mbështetet në përmbajtjen e përgjimit dhe jo në një konstatim përfundimtar të gjykatës. Vetë fakti që përgjimi nuk është pjesë e aktakuzës nënkupton se ai duhet të trajtohet si material informues dhe hetimor, ndërsa përgjegjësia penale e çdo personi mund të përcaktohet vetëm pas një procesi të rregullt gjyqësor.
Aktakuza nuk është vendim gjyqësor
Fatmir Sheholli vazhdon të jetë i akuzuar dhe jo i dënuar. Pretendimet e përfshira në aktakuzë, si dhe interpretimi i përgjimeve nga Prokuroria Speciale, do të shqyrtohen nga gjykata në kuadër të procedurës penale.
Po ashtu, përfshirja e emrit të Bojan Dimiqit në materialet e aktakuzës ose në përgjime nuk përbën vetvetiu vendim gjyqësor ndaj tij. Çdo vlerësim për rolin e tij duhet të bazohet në prova të pranueshme dhe në vendimin e organit kompetent të drejtësisë.
Përgjimi i ri, megjithatë, hap një pistë tjetër në këtë rast: atë të interesimit të pretenduar për kompanitë kosovare, importet ushqimore dhe përfituesit e ndryshimeve në tregtinë mes Kosovës dhe Serbisë. Në këtë kuadër, biseda mes Bojan Dimiqit dhe Fatmir Shehollit mund të jetë një element me rëndësi për të kuptuar nëse rrjeti i dyshuar kishte synime më të gjera sesa ndikimi politik dhe mediatik.
