Raketat Kheibar do të lëshohen së shpejti — bota do të tronditet nga ajo që do të shohë.
Është ky njoftimi i fundit që vjen nga Garda Revolucionare e Iranit, pas lëshimit të mbi 150 raketave, mes tyre edhe balistike, mbi Izrael.
Njohur edhe si Khorramshahr, Kheibar janë një seri raketash balistike me rreze të mesme veprimi të zhvilluara nga kompania shtetërore iraniane e mbrojtjes Aerospace Industries Organization (AIO), për t’u vendosur në Trupat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), një njësi ushtarake shumë-shërbimëshe e Forcave të Armatosura Iraniane.
Ministria iraniane e Mbrojtjes e kishte testuar raketën në janar 2017, por ajo shpërtheu në ajër pasi fluturoi për 600 milje (950 km). Raketa u zbulua më në fund gjatë një ceremonie të mbajtur në Teheran për të përkujtuar 37-vjetorin e Luftës Iran-Irak në shtator 2017.
Një variant i Khorramshahr me një mjet rihyrës më të vogël dhe më të lehtë se versioni i mëparshëm u parakalua në Teheran në shtator 2019. Modifikimi parashikohej të rriste rrezen e fluturimit të raketës nga 2,000 km në 3,000 km. Një variant tjetër i raketës, Khorramshahr-2, që pretendohet se është i aftë të godasë një objektiv 40m×40m, u testua në gusht 2020.
Gjenerata e katërt e përmirësuar e raketës, Khorramshahr-4, e quajtur edhe raketa Kheibar, u zbulua gjatë një ceremonie që përkujtonte 41-vjetorin e çlirimit të qytetit jugperëndimor të Khorramshahr në maj 2023. Raketa e drejtuar me precizion të mesëm Kheibar u lançua gjithashtu testisht gjatë këtij eventi.
Detajet e dizajnit të raketës Khorramshahr
Khorramshahr është një raketë 13 m e gjatë, me lëndë djegëse të lëngshme, me një diametër prej 1.5 m dhe një peshë lëshimi prej rreth 20 ton. Raketa përfshin një ndarje ngarkese që përmban kokë luftarake, së bashku me rezervuarë oksidues të sipërm dhe të poshtëm, një seksion anti-tank dhe një rezervuar karburanti.
Raketa nuk ka asnjë pendë rrjete, me pajisjet e saj të drejtimit të vendosura në ndarje të ndryshme mbi rezervuarë.
Raketa Khorramshahr besohet të jetë një version iranian i raketës balistike me rreze të mesme veprimi (IRBM) Hwasong-10 të Koresë së Veriut, e cila nga ana tjetër është një version i modifikuar i raketës balistike (SLBM) të vjetëruar sovjetike R-27 (SS-N-6) të lëshuar nga nëndetëset, sipas një raporti nga Instituti i Paqes i Shteteve të Bashkuara (USIP).
Hwasong-10, e njohur edhe si raketa balistike Musudan, iu dorëzua Iranit në mesin e viteve 2000, sipas Fondacionit për Mbrojtjen e Demokracive (FDD), një institut kërkimor me seli në SHBA.
Karakteristikat e raketës Kheibar
Raketa Khorramshahr-4 ose raketa balistike Kheibar pretendohet se ka aftësi të përmirësuara strategjike dhe taktike. Është e aftë të shkatërrojë objektiva brenda një marzhi gabimi prej 30 metrash edhe në një distancë prej 2,000 km. Për më tepër, koha e përgatitjes së saj për lëshim është më pak se 15 minuta.
Ai përmban një interval të shkurtër prej afërsisht 12 minutash midis lëshimit dhe impaktit, i cili arrihet nëpërmjet përdorimit të karburantit hipergolik vetë-ndezës dhe eliminimit të kërkesave të injektimit të karburantit dhe shtrirjes horizontale pas fazës së vertikalizimit.
Sistemi i drejtimit dhe kontrollit i mundëson raketës të manovrojë dhe modifikojë rrugën e saj përtej atmosferës së Tokës, ndërkohë që çaktivizon edhe mekanizmin e saj të drejtimit pas rihyrjes në atmosferë, duke e bërë atë të paprekshme ndaj kundërmasave të luftës elektronike.
Sistemi i kontrollit gjithashtu eliminon nevojën për konfigurimin konvencional me krahë të hollë në kokën luftarake të raketës Kheibar, duke i mundësuar asaj të akomodojë një ngarkesë më të madhe të materialit shpërthyes.
Raketa Kheibar pretendohet se posedon një forcë impakti në tokë prej 280 sekondash dhe një forcë impakti në vakum prej 300 sekondash.
