Pak a shumë, kështu e kemi dëgjuar live në TV kryetarin aktual kohë më parë, duke shpjeguar parimet e partisë në raste kur nuk arrihen rezultatet e duhura në zgjedhje. E në këtë rrethanë, tash i kemi dy palë zgjedhje të fundit si shembuj, ku LDK ka rezultatet më të ulëta historikisht. Rrjedhimisht, ky standard do të duhej të aktivizohej automatikisht, pa shumë diskutime.
Ky parim u aplikua edhe pas zgjedhjeve të vitit 2021, kur LDK kishte rezultate në nivel të ngjashëm. E tash, si rezultat, një pjesë e rëndësishme e LDK-së po kërkon llogari dhe ndryshime në lidershipin e LDK-së.
Kjo situatë gjithashtu u krijua nga gabimet dramatike e trashanike me strategjinë dhe vendimet rreth zgjedhjeve të fundit, ku në vend se të respektohej sllogani “bashkimi” i partisë, me vendimet rreth strategjisë së zgjedhjeve të 7 qershorit u bë gjithçka që bëri që partia të ndahej dhe perçahej edhe më shumë.
Pikë së pari, lista e kandidatëve që u krijua shkoi tepër larg kur, në 10-shen e parë të partisë, u larguan funksionarët më të ndershëm e meritor të partisë, e u futën njerëz nga jashtë partisë, prej rrugës!
Ky ishte ndoshta edhe shoku më i madh i zgjedhjeve të 7 qershorit. Kjo krijoi shumë habi dhe pakënaqësi brenda dhe jashtë partisë dhe ekspozoi qëllimin e keq dhe djallëzor të atyre që formuan këto lista. Kjo i bie sikur të largosh nga shtëpia nënën, babanë, motrën… e të sjellësh në shtëpi nga pub-i një grup miqësh me disa prostituta.
Ndëshkim të familjes për disa benefite afatshkurtëre të argëtimit. Ky gabim ishte i pafalshëm dhe tregoi që fushata e LDK-së nuk ka të bëjë asgjë me bashkimin, e as me nevojat e qytetarëve në fakt.
Problemi i dytë thelbësor ishte se fushata e LDK-së, përkundër shumë telasheve kronike të qytetarëve dhe bizneseve të Kosovës, u fokusua në pozita për drejtuesit e saj.
Pra, nuk ishte një fushatë për qytetarët dhe hallet e tyre, por për akomodimin e njerëzve në pozita më të larta! Ky është një tjetërsim i LDK-së dhe diçka që nuk ka ndodhur kurrë më parë në histori. E delegjitimoi partinë dhe e bëri nga një parti institucionale në një parti për interesa të individëve. Me gjasë, publiku e kuptoi këtë dhe e ndëshkoi me vota, duke mos e lejuar të arrijë potencialin e saj.
E çështja e tretë ishte “privatizimi i partisë”. Privatizim i turpshëm, për shkak se gjithçka dukej se bëhej pa konsultime brenda partisë dhe nga një grup i vogël, shumica nga jashtë partisë. Kjo padyshim që ka kontribuar në zbehjen e entuziazmit të partisë dhe degëve në rajonet e ndryshme të vendit. Në fund, u manifestua me votim minimal për LDK-në.
…
Në përgjithësi, projekti i “bashkimit” ka qenë brutalisht i keqmenaxhuar dhe ka krijuar ndarje të thella nga veprimet e pamatura që kanë akomoduar interesat e individëve e jo të partisë dhe Kosovës. Eksperimeti ka dështuar keq.
Kjo situatë që po shohim sot, kërkesat për dorëheqje, me siguri janë pasojë e këtyre veprimeve. E në këtë situatë, zgjedhjet e brendshme janë të pashmangshme, për shkak se lidershipi aktual nuk ka më legjitimitet moral nga degët dhe pjesëtarët më të lartë të partisë. Besimi është humbur, e partia është në krizë.
Vetëm zgjedhjet e reja, pa vonesë, mund ta shpëtojnë nderin dhe partinë. Përndryshe, secilën ditë që vonohet shpallja e zgjedhjeve të brendshme dhe vazhdojnë “konfrontimet” e brendshme, rriten gjasat që partia të ndahet. E kur LDK, nga ky nivel, ndahet, kjo nënkupton që LDK ka gjasa maksimale të shuhet në vitet e ardhshme.
Prandaj, sot zgjedhja është nëse lidershipi, kryesia dhe kuvendi i partisë dëshirojnë ta ruajnë partinë, apo ta shkatërrojnë e shuajnë përfundimisht. Nëse e duan vetëm pak, i ndalojnë luftat e brendshme dhe i shpallin zgjedhjet menjëherë.
