Ozgur Ozel dukej i destinuar për një karrierë burokratike pa shumë shkëlqim, si kryetar i CHP-së në hijen e karizmatikut Ekrem Imamoglu, kryebashkiakut të Stambollit dhe sfidantit më premtues të Erdoganit.
Por me arrestimin e kryebashkiakut dhe ofensivën e drejtësisë kundër opozitës, Ozel po shfaqet si një lider luftarak dhe origjinal, që mund të zëvendësojë edhe Imamoglun, të paktën derisa ai të mbetet në burg.
Dje, policia e Stambollit hyri me forcë në selinë qendrore të CHP-së, Partisë Republikane trashëgimtare të Qemal Ataturkut, themeluesit të Republikës Turke, dhe i shpërndau protestuesit me gaz lotsjellës, shkopinj gome, dhunë dhe shtyrje.
Arsyeja ishte një vendim i debatueshëm i Gjykatës së Apelit në Stamboll, e cila anuloi kongresin e partisë të vitit 2023, kongres që solli zgjedhjen e Ozelit, dhe riktheu në krye ish-liderin Kemal Kilicdaroglu, i mundur më parë nga Erdogan dhe i lënë mënjanë nga vetë partia.
Presidenti turk nuk është zyrtarisht i përfshirë në vendimin e gjykatës, por opozita e konsideron atë një vendim politik të menaxhuar nga prokurorë dhe gjyqtarë pranë AKP-së, partisë në pushtet. Pas ndërhyrjes së policisë, Özel nuk u tërhoq: ai marshoi për disa kilometra drejt Parlamentit së bashku me anëtarë të tjerë të partisë, pa u shqetësuar nga shiu. I lagur plotësisht, por i pathyer, ai është kthyer tashmë në simbol për militantët e CHP-së.
“Që sot partia zhvendoset në sheshe”, deklaroi Ozel para turmës, duke akuzuar drejtpërdrejt Erdoganin: “Ai ka humbur arsyen, dëshiron të vendosë vetë se kush do të jenë rivalët e tij” për të “fituar zgjedhjet e ardhshme. Turqia ka pushuar së qeni një republikë moderne demokratike dhe është shndërruar në një regjim autoritar”.
Ironikisht, ishte vetë ish-“bashkëpunëtori” Kilicdaroglu ai që kërkoi ndërhyrjen me forcë, duke shpresuar të rikthehet në drejtimin e partisë që e kishte lënë në pakicë.
Kjo i ka dhënë Erdoganit mundësinë ta paraqesë krizën si një konflikt të brendshëm opozitar. “Mos u mashtroni”, thotë Murat Somer, profesor i shkencave politike në universitetin Ozyegin. “Nuk bëhet fjalë për luftë të brendshme: rreth 95% e votuesve të CHP-së mbështesin drejtimin aktual të zgjedhur në mënyrë legjitime dhe 65% e opinionit publik kundërshton proceset politike ndaj CHP-së”.
Kilicdaroglu udhëhoqi partinë në zgjedhjet presidenciale të vitit 2023, duke marrë një rezultat të mirë, por jo të mjaftueshëm për të rrëzuar Erdoganin. Që atëherë ai u la në hije nga popullariteti i Imamoglut, i cili sipas sondazheve do të fitonte në një përballje të drejtpërdrejtë me presidentin turk.
Por kryebashkiaku i Stambollit u arrestua më shumë se një vit më parë me akuza për korrupsion në një proces të drejtuar nga ish-kryeprokurori Akin Gurlek, i cili pak më parë ishte emëruar ministër i Drejtësisë nga Erdogan dhe kishte shërbyer më herët si zëvendësministër.
Kur Imamoglu u burgos, Ozel zuri selinë e bashkisë së bashku me funksionarë të tjerë, duke fjetur për disa net në një divan për të mbrojtur administratën e zgjedhur në mënyrë demokratike. “Demokracia turke është në koma”, tha ai gjatë asaj kohe.
Procesi kundër Imamoglut synonte ta eliminonte atë nga gara për zgjedhjet presidenciale të vitit 2028, por CHP-ja mbetej ende përpara AKP-së në sondazhe dhe kishte tashmë një lider të ri, më luftarak. Në muajt e fundit, shumë kryetarë bashkish dhe zyrtarë të opozitës janë arrestuar ose shkarkuar me vendime gjyqësore. Tani goditja ka arritur deri në majën e partisë.
Ka nga ata që besojnë se Erdogan dëshiron të shfrytëzojë momentin për të shpallur zgjedhje të parakohshme që në nëntorin e ardhshëm. Kilicdaroglu thotë se synon “pastrimin” e partisë nga korrupsioni, por shumëkush mendon se ai është bërë pjesë e një manovre ku fitues nuk del opozita.
Ekonomisti turk Atilla Yesilada e përmbledh situatën kështu: “Ose vuan nga demenca, ose ka hyrë në listën e pagesave të Erdoganit”./La Repubblica
