Psikologia Loreta Caka ka folur për mënyrën se si njerëzit e perceptojnë dashurinë, duke theksuar se shpesh tërheqja ndaj së paarritshmes dhe nevoja për dramë mund të ngatërrohen me ndjenja të vërteta.
E ftuar në emisionin “Live From Tirana” me Ronaldo Sharkën, ajo trajtoi tema që lidhen me dashurinë, obsesionin, tradhtinë dhe ndikimin që përvojat e fëmijërisë kanë në marrëdhëniet e mëvonshme.
E pyetur nëse shqiptarët e njohin vërtet dashurinë, Caka tha se shpesh njerëzit nuk dashurohen me vetë personin, por me sfidën që ai përfaqëson.
“Ne si popull njohim të duam sfidën. Një paradoks i madh i dashurisë është se shpesh nuk dashurojmë personin, por sfidat që ai na jep. Sa më e pamundur, më e ftohtë apo më e largët të jetë diçka, aq më shumë e dëshirojmë”, u shpreh psikologia.
“Dashuria duhet të sjellë qetësi, jo vetëm dramë”
Sipas saj, një nga gabimet më të zakonshme është ngatërrimi i obsesionit me dashurinë.
“Kur fiksohesh pas diçkaje që duket e pamundur, ky është obsesion. Dashuria të fal qetësi, respekt dhe vlerësim për veten”, tha Caka.
Ajo shtoi se shumë njerëz tërhiqen nga marrëdhëniet e komplikuara pikërisht sepse janë mësuar ta lidhin emocionin e fortë me dramën.
Sipas psikologes, kjo sjellje nuk lind rastësisht, por ndikohet nga mënyra se si jemi rritur, nga modelet familjare dhe nga përvojat që kemi parë apo përjetuar gjatë jetës.
“Edhe brezat e mëparshëm kanë pasur histori të pamundura”
Caka theksoi se nuk duhet idealizuar as mënyra se si kanë funksionuar marrëdhëniet në brezat e mëparshëm.
“Edhe atëherë ka pasur dashuri, drama dhe gjëra të pamundura. Thjesht nuk kanë qenë aq të ekspozuara sa sot”, tha ajo.
Sipas saj, nuk është e drejtë që marrëdhëniet e prindërve tanë të shihen vetëm përmes idesë së martesave të rregulluara apo të një modeli më tradicional.
“Edhe atëherë nuk ka pasur vetëm mblesëri. Ka pasur dashuri, por në një formë dhe në një realitet tjetër”, shpjegoi psikologia.
Ajo ngriti gjithashtu mundësinë që, në mënyrë të pavetëdijshme, prindërit t’ua transmetojnë fëmijëve dëshirat apo përvojat që vetë nuk kanë mundur t’i jetojnë.
Përvojat e kaluara ndikojnë te partnerët që zgjedhim
Sipas Cakës, një pjesë e mënyrës se si sillemi në marrëdhënie vjen nga fëmijëria, por shumë modele krijohen edhe më vonë, përmes përvojave personale dhe krahasimit me të tjerët.
“Ka gjëra që na vijnë nga fëmijëria, por ka edhe gjëra që i mësojmë duke u rritur, duke parë dhe duke krahasuar veten me të tjerët”, tha ajo.
Psikologia theksoi se edhe zhgënjimet dhe traumat e përjetuara në marrëdhënie të mëparshme mund të ndikojnë drejtpërdrejt në zgjedhjen e partnerëve të ardhshëm.
Sipas saj, të kuptuarit e dallimit mes dashurisë, obsesionit dhe nevojës për dramë është një nga hapat më të rëndësishëm drejt ndërtimit të marrëdhënieve më të shëndetshme.
