Mosmbrojtja e një fëmije, dyshimet për manipulim të deklarimeve, prova që rrezikonin të zhdukeshin dhe ndërhyrje të pretenduara të Prokurorisë në punën e hetuesve. Këto janë vetëm disa nga akuzat serioze që avokatja e Arlinda Sylaj Zekajt kishte ngritur në një ankesë disiplinore drejtuar Kryeprokurores së Prokurorisë Themelore në Pejë. Dokumenti, i siguruar ekskluzivisht nga Gazeta Sinjali, nxjerr në pah një tjetër kapitull të përpjekjeve për mbrojtjen e viktimës dhe fëmijës së saj.
Vrasja mizore e Arlinda Sylaj Zekajt në Vitomiricë të Pejës po vazhdon të nxjerrë në dritë dokumente që ngrenë pyetje serioze për mënyrën se si institucionet kishin trajtuar denoncimet dhe kërkesat e saj për mbrojtje.
Gazeta Sinjali ka siguruar një ankesë disiplinore prej 14 faqesh përmbajtësore, të përgatitur nga avokatja Adelina R. Hoxha, në cilësinë e përfaqësueses së autorizuar të Arlindës.
Ankesa i drejtohet Kryeprokurores së Prokurorisë Themelore në Pejë dhe ka për objekt veprimet e një prokuroreje të shtetit gjatë trajtimit të një rasti që përfshinte fëmijën e mitur të viktimës.
Në këtë dokument kërkohet hetim disiplinor për dyshime të shkeljes së detyrave zyrtare, pakujdesisë së rëndë profesionale, mosushtrimit efektiv të funksionit prokurorial dhe mosgarantimit të interesit më të mirë të fëmijës.
Por çfarë kishte ndodhur?
Fëmija ishte marrë në pyetje, ndërsa avokatja pretendon se nuk ishin respektuar garancitë e nevojshme
Në ankesë përshkruhet një incident i datës 10 korrik 2026, kur Policia dhe Prokuroria ishin njoftuar për rrethana që lidhen me largimin e fëmijës nga përkujdesja e nënës dhe qëndrimin e tij te persona të tjerë.
Sipas pretendimeve të paraqitura në dokument, i mituri ishte gjetur në praninë e personave të tretë, ndërsa nëna kishte ngritur shqetësime për ndikimin që ata mund të ushtronin mbi të.
Avokatja pretendon se fëmija ishte marrë në pyetje pa asistencë efektive të psikologut, pedagogut apo ekspertit të specializuar për komunikim me të miturit.
Një prej pretendimeve më serioze është se nuk ishte garantuar paraprakisht një ambient i sigurt për intervistimin e fëmijës, ndonëse ekzistonin shqetësime për ndikim, sugjestionim dhe manipulim të mundshëm të deklarimeve të tij.
Në ankesë ngrihet edhe shqetësimi se nëna kishte paralajmëruar organet për rrezikun që fëmija të ndikohej nga personat në praninë e të cilëve ndodhej.
Përfaqësuesja ligjore pretendon se, pavarësisht këtyre informacioneve, nuk ishin ndërmarrë të gjitha veprimet e nevojshme për sigurimin e deklarimit të lirë dhe profesional të të miturit.
Kamerat e sigurisë dhe provat që mund të humbnin
Një pjesë e konsiderueshme e ankesës i kushtohet mosgrumbullimit të pretenduar të provave nga vendi i ngjarjes.
Sipas avokates, pamjet e kamerave të sigurisë mund të kishin ndihmuar në identifikimin e personave të pranishëm, në përcaktimin e kontakteve që fëmija kishte pasur dhe në verifikimin e rrethanave të largimit të tij nga përkujdesja e nënës.
Ankesa ngre dyshimin se provat elektronike nuk ishin siguruar me kohë, ndonëse ekzistonte rreziku që incizimet të fshiheshin automatikisht ose të humbnin me kalimin e kohës.
Përfaqësuesja ligjore kërkonte verifikimin nëse pamjet ishin ruajtur, nëse ishte urdhëruar sekuestrimi i tyre dhe përse nuk ishin ndërmarrë menjëherë veprimet përkatëse.
Ajo kërkonte gjithashtu të verifikohej nëse ishte dokumentuar plotësisht vendi i ngjarjes dhe nëse ishin identifikuar personat që kishin pasur kontakt me fëmijën.
Dyshime për ndërhyrje në hetim dhe korrigjim të mëvonshëm të udhëzimeve
Një tjetër pretendim i rëndë lidhet me mënyrën se si Prokuroria dyshohet se kishte ndërhyrë në drejtimin e hetimeve.
Në ankesë thuhet se prokurorja, pasi ishte njoftuar për situatën, kishte deleguar veprimet te hetuesit policorë, pa përcaktuar, sipas pretendimit të avokates, udhëzime të mjaftueshme për mbrojtjen e fëmijës dhe sigurimin e provave.
Dokumenti kërkon shqyrtimin e komunikimeve mes prokurores dhe hetuesve, duke përfshirë telefonatat, mesazhet, komunikimet elektronike dhe shënimet zyrtare.
Veçanërisht serioz është pretendimi se, pas ngritjes së shqetësimeve nga mbrojtja, kishte pasur përpjekje për korrigjimin ose rehabilitimin formal të udhëzimeve të mëparshme, pa një dokumentim të qartë të ndryshimeve.
Avokatja kërkon që të verifikohet nëse komunikimet e mëvonshme kanë qenë veprime të zakonshme procedurale apo përpjekje për të korrigjuar mangësi të mëparshme.
Këto janë pretendime të paraqitura në ankesë dhe jo konstatime të një organi disiplinor.
Çfarë kërkonte avokatja nga Kryeprokurorja?
Në pjesën përfundimtare, përfaqësuesja ligjore kërkonte regjistrimin e ankesës dhe shqyrtimin e përgjegjësisë disiplinore.
Ajo kërkonte sigurimin urgjent të provave elektronike, verifikimin e udhëzimeve që i ishin dhënë Policisë dhe sqarimin e bazës juridike mbi të cilën fëmija kishte mbetur nën përkujdesjen e personave të tretë.
Kërkohej gjithashtu të verifikohej nëse i mituri ishte intervistuar nga profesionistë të specializuar dhe nëse ishin respektuar standardet ligjore për mbrojtjen e tij.
Në ankesë kërkohet edhe ruajtja e komunikimeve telefonike dhe elektronike, incizimeve nga kamerat e sigurisë, shënimeve operative dhe dokumenteve të tjera që mund të ndihmonin në zbardhjen e mënyrës se si ishte trajtuar rasti.
Avokatja shprehte gatishmërinë për të paraqitur edhe video-incizime që, sipas saj, dëshmonin presion psikik dhe kanosje serioze ndaj fëmijës.
Nga beteja për djalin te vrasja që tronditi Pejën
Kjo ankesë merr rëndësi të veçantë në dritën e dokumenteve të tjera të siguruara nga Sinjali.
Më 16 tetor 2026, Gjykata Themelore në Pejë kishte nxjerrë një urdhër mbrojtës ndaj ish-bashkëshortit të Arlindës, duke vendosur ndër të tjera që fëmija t’i besohej përkohësisht nënës dhe që ajo të lejohej të kthehej në shtëpinë e përbashkët.
Më 22 tetor, një procesverbal tjetër policor dokumentonte vështirësitë në kthimin e saj në shtëpi dhe konstatimin se qëndrimi aty nuk ishte i sigurt për shkak të situatës së krijuar.
Po atë ditë, Arlinda kishte dorëzuar një letër urgjente në Prokurorinë Themelore në Pejë, duke kërkuar masa ndaj zyrtarëve që, sipas saj, kishin dështuar në kryerjen e detyrave.
Vetëm tri ditë më vonë, më 25 tetor, ajo u gjet e vrarë në dhomën e gjumit në shtëpinë e saj në Vitomiricë.
Për vrasjen dyshohet kunati i saj, Albert Sylaj, ndërsa ish-bashkëshorti Jeton Sylaj është raportuar i ndaluar për 48 orë pas intervistimit.
Dokumentet e siguruara nga Sinjali tregojnë një histori të gjatë ankesash, kërkesash për mbrojtje dhe përpjekjesh për zbatimin e vendimeve institucionale.
Megjithatë, ankesa disiplinore nuk provon vetvetiu se prokurorja kishte kryer shkelje, as se veprimet e trajtuara në të kanë lidhje shkakësore me vrasjen e mëvonshme.
Ajo që kërkon përgjigje është nëse pretendimet e avokates ishin shqyrtuar, nëse ishin marrë masa për ruajtjen e provave dhe nëse institucionet kishin reaguar në përputhje me detyrimet e tyre.
A ishte trajtuar ankesa disiplinore? A ishin siguruar provat? A ishte verifikuar mënyra e marrjes në pyetje të fëmijës? A kishte pasur masa ndaj ndonjë zyrtari?
Historia e Arlinda Zekajt nuk mund të trajtohet vetëm si kronikë e një vrasjeje. Dokumentet e reja kërkojnë shqyrtimin e mënyrës se si institucionet trajtuan kërkesat dhe paralajmërimet e saj gjatë muajve që i paraprinë tragjedisë.
Shënim: Personi i përmendur në këtë lajm konsiderohet i pafajshëm derisa fajësia e tij të vërtetohet me vendim të formës së prerë të gjykatës.
