Zëvendëskryeministri Besnik Bislimi për herë të parë tregoi për një gazetë serbe se për çka lëshoi pe Kosova në raport me bashkësinë ndërkombëtare për të arritur deri te një marrëveshje me Serbinë. Ai tha se mungesa e njohjes formale në marrëveshje të propozuar nga Gjermania e Franca ishte koncesioni që Kosova e bëri. Këtë argument pala kosovare po e potencon në kohën kur po përballet me presion për të pranuar Planin Europian të implementimit që nis me Asociacionin. Kësaj deklarate i bëri jehonë dje edhe shefja e diplomacisë, Donika Gërvalla, e cila tha se ky ishte “kompromisi i madh” i Kosovës.
Gërvalla u pyet nga Zëri i Amerikës se a ka pasur ndryshim qëndrimi nga Qeveria Kurti, e cila proklamonte në vazhdimësi njohjen reciproke në qendër të marrëveshjes, me pranimin e një marrëveshje ku s’ka njohje formale nga Serbia.
“Po pikërisht fakti që ne si hap të ndërmjetëm pranuam, që fillimisht të shkojmë me një marrëveshje, e cila e bën njohjen de facto dhe jo de jure të Republikës së Kosovës, është kompromisi më i madh që kemi bërë”, tha Gërvalla.
Por, ministrja Gërvalla ankohet se ky kompromis i madh nga Kosova s’po vlerësohet.
“Mirëpo, ndërkohë, nuk është që kemi parë ndonjë vlerësim të këtij kompromisi që kemi bërë, gjë që na përforcon në qëndrimin tonë që duhet të jemi tejet të kujdesshëm me premtimet që japim dhe me marrëveshjet, me përmbajtjen e tyre dhe me garancitë e ndryshme që jepen rreth këtyre marrëveshjeve”.
Më 9 shtator, kryenegociatori Bislimi kishte dhënë intervistë për gazetën serbe “Danas” ku kishte thënë se në marrëveshjen e Ohrit kishin marrë njohje de facto, por ajo atë de jure
“Serbia është pajtuar me tekstin e Marrëveshjes dhe zbatimi i plotë i saj na çon në një situatë të re dhe më stabile se sa kemi tani. Me Marrëveshjen Bazike (27 shkurt) Serbia është pajtuar që ta trajtojë Kosovën si një anëtare të barabartë sovrane, ka njohur integritetin tonë territorial, ka rënë dakord të mbajë marrëdhënie normale si me të gjithë fqinjët e tjerë dhe të mbështesë anëtarësimin e Kosovës në organizatat ndërkombëtare. Ne e kuptojmë se njohja formale nuk është aty dhe ky ishte një lëshim i madh i Kosovës. Është e rëndësishme që ne të ndërtojmë marrëdhënie të qëndrueshme si anëtarë të barabartë të bashkësisë ndërkombëtare”, kishte thënë Bislimi për gazetën serbe, e cila ishte përkthyer më pas nga vetë ZKM-ja dhe i është dërguar mediave.
Bislimi të hënën në një konferencë për media tha se koncesioni i është bërë bashkësisë ndërkombëtare e jo Serbisë. Aty akuzoi “mediat e financuara nga Serbia” se ia kanë keqinterpretuar deklaratën e tij dhënë për Danas, duke thënë se “ky nuk është lëshim” edhe pse në versionin zyrtar të intervistës që ka shpërndarë ZKM përdoret ky term. Gjuha e Bislimit u dënua nga Asociacioni i Gazetarëve të Kosovës.
“Pamundësia e faktorit ndërkombëtar të detyrojë Serbinë të jetë konstruktive në dialog, ka detyruar apo sjellë propozimin franko-gjerman, pra ka qenë kërkesë e propozuesve që të futet një fazë e ndërmjeme, prandaj quhet marrëveshje drejt normalizimit, e cila Kosovës i ofron njohje de facto, por njohja de jure mbetet për më vonë. Ky nuk është lëshim. Fjala lëshim është përdorur qëllimisht nga mediat kosovare që kanë financim nga Serbia për t’i dhënë konotacion negativ. Ky është koncesion që ka bërë pala kosovare jo ndaj Serbisë, po ndaj bashkësisë ndërkombëtare. Por, jo që kemi hequr dorë nga marrëveshja finale”, ka thënë Bislimi të hënën në konferencën e përbashkët për media ame kryeministren.
Bislimi për Danas kishte shtuar se vendime të tilla madhore duhet të merren nga liderë të guximshëm dhe se shpreson se lidershipi i Serbisë do të gjejë forcë për ta zbatuar Marrëveshjen Bazike në plotni.
“Kosova ka qenë e gatshme që në fillim dhe është ende, për të bërë pjesën e saj”.
Bislimi për gazetën serbe kishte shprehur gatishmërinë e Kosovës për kërkesat e serbëve të Kosovës rreth Asociacionit, por e kishte bërë të qartë se kjo duhet të bëhet brenda kornizës kushtetuese.
“Ne jemi të gatshëm të rishikojmë dhe përmirësojmë më tej strukturën institucionale për serbët e Kosovës brenda kornizës kushtetuese, por duhet të jetë e qartë se kjo është pjesë e juridiksionit të Kosovës, të cilën Serbia e njeh, e respekton dhe nuk kërkon ta minojë”.
Para se të pranonte marrëveshjen që buroi nga plani franko-gjerman, Kurti kishte deklaruar se njohja nga Serbia nënkupton normalizim të marrëdhënieve me Kosovën dhe se këto dy gjëra s’mund të ndahen.
“Normalizim të plotë të marrëdhënieve pa njohje reciproke në qendër nuk mund të ketë. Pra, në çdo takim që kemi pasur me partnerët tanë evropianë dhe amerikanë, e pranojnë se normalizimi dhe njohja nuk mund të çahen e ndahen prej njëri-tjetrit”, kishte thënë ai.
