Xhevat Boshnjaku ishte njëri nga 1300 minatorët e minierës së Trepçës që sot e 34 vite më parë hyri në grevë bashkë me kolegë të tjerë, duke tundur themelet e një shteti që tashmë kishte dalë në sipërfaqe si një eksperiment i dështuar, shkruan Gazeta Online Veriu.info.
Më 20 shkurt të vitit 1989 minatorët e Trepçës ishin të vendosur për t’i dhënë drejtim rrugës së lirisë dhe shtetit të pavarur të Kosovës.
Pikërisht në këtë datë ata mbyllen në horizontin e IX në minierën e Stantërgut, qindra metra nën sipërfaqen e tokës, për të nxjerrë nga aty zërin kumbues që do arrinte në veshët e instancave më të larta shtetërore të Jugosllavisë, por edhe më gjerë, deri në Evropë, Amerikë e Australi.
Por mbi të gjitha zëri i tyre i fuqishëm, që si duket mori kumbim nga toka e pasur e Shalës së Bakgorës, arriti në veshët e popullit shqiptar të Kosovës për ta zgjuar ndjesinë kombëtare për drejtësi e para së gjithash për liri.
Kërkesat ishin të shumta, por kryesoret ishin ato politike për të ndalur procesin e suprimimit të autonomisë, por duke vazhduar deri në kërkesën për Kosovën republikë.
Njëri nga mijëra këta minatorë ishte edhe Xhevat Boshnjaku, që në atë kohë mbante pozitën e mbikëqyrësit në minierës e Trepçës, minatori që ia kishte kushtuar jetën punës dhe aktivizmit për drejtësi dhe barazi në një shtet të padrejt.
Luanët e nëntokës qëndruan të mbyllur në minierë deri në realizimin e kërkesave të tyre, që ishin legale dhe legjitime e që kishin të bënin me ruajtjen e territorit të Republikës së Kosovës.
Xhevati për asnjë moment nuk u nda nga minatorët e tjerë, ishin të lidhur aq fortë me njëri tjetrin dhe të përbetuar që deri në vetflijim nuk do të hiqnin dorë deri në realizimin e kërkesave të tyre.
Xhevati së bashku me minatorët e tjerë filluan një revulucion të drejtpërdrejt kundër Jugosllavisë, ishte njëri ndër kundërshtimet e para fizike në formacion dhe me kërkesa të qarta që iu bë pushtuesit të asaj kohe.
Rrjedhimisht, pas kësaj ngjarje çdo gjë ndryshoj. Çështja e Kosovës faktikisht dhe juridikisht u internacionalizua. Uniteti i krijuar atëherë u bë bazë për organizime dhe veprime politike, më vonë edhe ushtarë të cilët e sollën Kosovën deri te liria dhe shtetësia. Sot dhe gjithmonë greva e minatorëve bartë porosi univerzale dhe gadishmëri për rezistencë dhe vetflijim deri në arritjen e synimeve për bërjen dhe forcimin e shtetësisë.
Xhevati lindi në vitin 1956 në fshatin Lisicë komuna e Mitrovicës. Shkollimin fillor dhe të mesëm e përfundoi në Mitrovicë, po ashtu studimet i vazhdoj në fakultetin e Xehtaro Metalurgjisë në Mitrovicë, baraz me studimet ai filloj punën në Minjerën e “Trepçës” si mbikqyrës i punëtorëve, të cilin funksion e pat edhe gjatë grevës.
Ai po ashtu ishte pjesmarrës në demonstratat e organizuara nga minatorët dhe rrugëtimin e minatorëve nga Mitrovica për në Prishtinë. Pas këtyre ngjarjeve ai si gjithë shokët e tjerë u larguan dhunshëm nga puna, por nuk u ndal në angazhim të çështjes.
Pas luftës ai qëndroi pranë shokëve minatorë por jo aktiv në minierë pasi që u angazhua në një biznes familjar ku edhe kontribuoi deri në 17 mars 2004 ku ndërroi jetë.
Për familjen Boshnjaku dhe kontributin e tyre në ngritjen e “Trepçës” flitet shumë herët, kjo duke u referuar në librin me titull “Trepça”, të botuar nga Akademia e Shkencave dhe Arteve të Kosovës, me autorë Akademik Minir Dushi ku thuhet se “Hajdar Boshnjaku nga fshati Lisicë afër Mitrovicës, mund të konsiderohet doajen i Trepçës. Duke qenë i inkuadruar si punetor nga Julia Deshkok inxhinjer Çek, ishte i pari që ka marrë pjesë në punimet kërkimore zbuluese të Trepçës, si para anglezëve ashtu edhe me anglezët”.
Ne si pasardhës të tyre duhet ta shfrytëzojmë idealin e tyre për frymëzimin e brezave të tashëm dhe të ardhëshëm, për forcimin e shtetësisë së Republikës së Kosovës.
Me fat java e minatorëve!
