Shkruan: Dragan Sormaz
Një vit më parë Serbia dhe e gjithë bota u befasuan me ngjarjet në fshatin Banjskë në veri të Kosovës. Vuçiq u zhduk atë mëngjes të konfliktit dhe u shfaq në ekran në mbrëmje i frikësuar, i shqetësuar dhe duke gënjyer publikun, siç e ka zakon. Vetëm pak ditë më vonë fillova t’i informoj qytetarët, me aq sa kam mundur, përmes rrjeteve sociale dhe mediave të rralla për atë që ka ndodhur dhe çfarë Vuçiq eka planifikuar të ndodhë. Çdo ditë pasardhëse deri më sot dhe ngjarjet që pasuan dëshmuan pikat që thashë. Vuçiq organizoi aksionin që çoi në “Banjska”. Aksionin është dashur ta kryejnë rreth 200 veta nën udhëheqjen e Milan Radoičićit, është dashur që sërish të bllokojnë të gjitha rrugët për në pjesën tjetër të Kosovës, por këtë herë jo me popullin, por me bllokada të minuara dhe individë të armatosur.
Kjo duhj tëparaqitej si një kryengritje popullore, identike me atë se si e bëri Putini në Donbass, Abkhazi, Oseti… Do të krijohej një incident sigurie, për shkak të të cilit KFOR/NATO do të hynte mes “kryengritësve” të armatosur dhe policisë së Kosovës për të ndalur një konflikt të mundshëm. Kjo do të çonte në një ndërprerje të plotë të dialogut dhe në shembje të Marrëveshjes së Brukselit. Ajo që është, apo edhe më mirë, kush e bëri Vuçiqin të mendojë se SHBA-të do të pajtohen me të gjitha këto dhe se gjithçka do të kthehet në idenë e ndarjes së Kosovës, është diçka që vetëm ai mund të përgjigjet. Natyrisht, Vuçiq të gjitha këto i planifiko në një kohë kur rejtingu i tij po binte për shkak të tragjedisë në Ribnikar dhe Dubonë, kur protestat kundër tij janë të forta dhe kur opozita në ato protesta ka kërkesa të pakuptimta.
Meqenëse ishte i bindur se aksioni i tij në Kosovë do të ketë sukses (kush e bindi?), ai dëshironte zgjedhje para fundit të vitit me plan për t’u paraqitur si hero i madh i Kosovës dhe duke llogaritur në faktin se votuesit do të harrojnë të fëmijët e vrarë. Për mrekulli, kjo është pikërisht ajo që ai do merrte. Në vend që të insistojë në përgjegjësinë e tij për mjedisin që çoi në tragjedi të mëdha, në vend që të insistojë në ndryshimin e kushteve zgjedhore, opozita kërkon pikërisht atë që ai dëshiron – zgjedhje të parakohshme! Nëse ishte një marrëveshje “Unë pushtetin, ju Beogradin” apo analfabetizmi politik i liderëve të opozitës, gjykojeni vetë. Duhet thënë se gabimi i parë i madh që bëri Vuçiq ishte se më herët i detyroi serbët të largohen nga institucionet e Kosovës – gjykatat, prokuroritë, doganat, policia, vetëqeverisja lokale…
Me këtë do të shkele drejtpërdrejtë Marrëveshja e Brukselit. Ky veprim i mundësoi Prishtinës të fusë njerëzit e saj në të njëjtat institucione, të mbajë zgjedhje komunale dhe të prezantojë policinë në veri, gjë që çoi në incidente dhe kërcënime për situatën e sigurisë. Pse Vuçiq e ka bërë këtë vetëm në katër komuna në veri të Kosovës, e jo në komunat e jugut?! A nuk i ka terrorizuar Kurti njëlloj të gjithë serbët në Kosovë?! Mirëpo, në vendin e grumbullimit të “kryengritësve” në fshatin Banjskë, asgjë nuk shkoi sipas planit të Vuçiqit. Së pari, njerëzit e tij vrasin një polic të Kosovës, i cili nuk do të kishte qenë atje nëse nuk do të ishte gabimi i parë i Vuçiqit, dhe më pas papritur, forca të forta policore të Kosovës vendosen rreth vetë fshatit, vijnë KFOR-i dhe EULEX-i. Pas një shkëmbimi të shkurtër zjarri, tre vriten, të tjerët ikin në manastir.
Pastaj lirohen për të shkuar në një drejtim të Serbisë, d.m.th. Novi Pazar, me shpjegimin e hollë se në këtë mënyrë shmangen viktima të reja dhe dëmtime të manastirit. Në Serbi po përhapen gënjeshtra, përgjegjësia po kalon te Kurti, falsifikohet hetimi kundër Radoičićit. Fushata është duke ecur mirë dhe Vuçiq, në panik, hyn në një vjedhje të paprecedentë zgjedhore.
Të gjitha këto ngjarje i varën Vuçiqit tre gurë në qafë: Serbia dyshohet për sponsorizimin e terrorizmit, ai mbron Radoiçiqin nga hetimi në Serbi dhe aktakuza në Prishtinë, raporti i ODHIR tregon qartë vjedhjen e zgjedhjeve dhe BE-ja kërkon prej tij ndryshimin e kushteve zgjedhore. . Opozita e paaftë i quan ngjarjet e mëposhtme ‘Mbështetje perëndimore për Vuçiqin’, ndërsa në fakt Perëndimi e gjunjëzoi Vuçiqin dhe filloi ta përdorë atë. Tani as në BE dhe as në SHBA askush nuk e sheh nevojën për të rrëzuar Vuçiqin, sepse në të kanë një president të shantazhuar, të dobët, i cili mund të bëjë paraqitje me të cilat në radhë të parë mashtron elektoratin e tij, por nga ana tjetër ai përmbush çdo detyrë të dhënë.
Falë Banjskës, Vuçiç fillon t’i shesë Ukrainës municione artilerie. Deri më tani, më shumë se 1.56 miliardë dollarë municione janë shitur përmes vendeve perëndimore. Prishtina themelon shtetin në veri: ndërrohen targat (nuk ka mbetur asnjë KM), serbët zëvendësojnë dokumentet personale, marrin pasaportat e Kosovës, fillojnë tarifat e energjisë elektrike, shpronësohet toka për qëllime policore, vendoset një sistem i unifikuar pagesash (dinari, i cili nuk është më dhe Vuçiq, është shuar ai nuk e përmend), po mbyllen pompat serbe, postat, bankat dhe së fundi mbyllen zyrat e institucioneve serbe, të cilat as që është dashur të jenë aty sipas Marrëveshjes së Brukselit.
Nuk keni nevojë të jeni të informuar, mund të dëgjoni se çfarë thonë Kurti, Osmani, zyrtarë perëndimorë dhe të dini se çfarë do të ndodhë më pas: pas zgjedhjeve (në të cilat do të marrin pjesë disa lista serbe), shumica e re në Kuvendin e Kosovës do të miratojë statutin e Asociacionit të Komunave me shumicë serbe, pastaj do të mbahen zgjedhjet e rregullta lokale në territorin e Kosovës (dhe në veri) në të cilat do të marrin pjesë serbët dhe dhjetë komuna në të cilat serbët janë shumicë do të në bazë të marrëveshjes dhe statutit të miratuar, formojnë Asociacionin e Komunave me shumicë serbe. Më pas do të fillojë pranimi i përshpejtuar i Kosovës në organizatat ndërkombëtare. Serbia do ta njohë DE FACTO Republikën e Kosovës. Kjo do të çojë në nënshkrimin e “Marrëveshjes përfundimtare ligjërisht të detyrueshme për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet Serbisë dhe Kosovës” dhe do të na mundësojë anëtarësimin në BE dhe NATO. E gjithë kjo do të ndodhë në vitin 2025.
Gjatë gjith asaj kohe, Vuçiq shërndanë dekorata për rusët dërgojn Vulin në Moskë dhe do të flasë për paqen, në mënyrë që të vazhdojë t’u vërë hi në sy, para së gjithash, votuesve të tij, numri i të cilëve po zvogëlohet dita ditës. Rusët nuk do të reagojnë seriozisht sepse kanë nevojë për një lloj Serbie në mënyrë që të vazhdojnë ta përdorin atë për të destabilizuar Ballkanin dhe për të minuar unitetin evropian. Pavarësisht se kush do të fitojë zgjedhjet në Amerikë, që do të jetë Kamala Harris, 2025 do të nisë një proces tjetër që duhet të përfundojë shpejt për shkak të planit të BE-së për t’u zgjeruar në 2030.
Bosnja dhe Hercegovina duhet të bëhet një shtet funksional. Pengesa më e madhe për këtë është Dodik. Ashtu siç dikur Millosheviqi kishte për detyrë të zgjidhte problemin e Karaxhiqit, edhe tani Vuçiqit e ka për detyrë ta zgjidhë problemin e quajtur Dodik. Pra, ne presim diçka që mund ta quajmë ‘Dayton 2’. Në periudhën e ardhshme, të gjithë ata që duan t’i japin fund sundimit të Vuçiqit, duhet t’i dërgojnë QARTËdhe PUBLIKISHT mesazhe BE-së se mbështesin politikën e saj në tërësi, se janë të gatshëm të ndihmojnë hapur Ukrainën në luftë dhe se, si një qeveri e re, do të vendosin menjëherë sanksione kundër Rusisë, Iranit, Bjellorusisë, Venezuelës… Si shoqëri duhet t’i kthehemi reformave gjithëpërfshirëse të të gjithë vendit. Kjo është e vetmja mënyrë që BE-ja dhe SHBA-ja të shohin një ALTERNATIVE në ndonjë ofertë politike.
Ata nuk kanë nevojë për zëvendësim të Vuçiqit në konkurrencë. Ai sigurisht bën çdo gjë që ata duan, përveç asaj që duan, por nuk mund të bëjnë për ne, që është DEMOKRATIZIMI i Serbisë. Demokracia nuk importohet, ajo krijohet! Vuçiq tani e tutje Serbisë mund t’i bëjë vetëm dëm, d.m.th. ta fus atë në borxh. Nuk është në gjendje të zbatojë projektin e një miniere, nuk flitet për ndërtimin e një termocentrali bërthamor, ka pesë vjet që flet dhe nuk është në gjendje të futë shërbimin ushtarak… këtë e di në bazë të hulumtimit që është gjithnjë e më keq për të. Asgjë nuk mund t’i besohet më, sistemi klientelist që ai krijoi, korrupsioni që duket… po e rrënojnë, dhe problemi më i madh i tij është gjeografia. Nëse vendi ynë fqinj do të ishte Rusia, ai do të ishte një diktator absolut.
“Banjska” është një ngjarje tragjike, por është edhe lëvizja më e mirë e Vuçiqit për Serbinë, pikërisht sepse plani i tij dështoi. Falë Banjskës, problemet në rajon, Kosovë dhe Bosnje, do të zgjidhen dhe Serbia do të përfitojë më së shumti nga një rajon paqësor. Ajo do të mund të shkojë drejt organizimit të shoqërisë, drejt BE-së dhe NATO-s. Drejt prosperitetit dhe sigurisë. Ajo do të ketë një shans për t’u afruar më në fund me vendet e mesme të zhvilluara të Evropës dhe të mos jetë ndër më të varfrat në kontinent.
Autori është kryetar i Këshillit Euroatlantik të Serbisë
