Për dekada të tëra, i ndjeri Ajatollah Ali Khamenei ishte zëri i kudondodhur i vendimmarrjes iraniane.
Asnjë javë nuk kalonte pa një fjalim, një vendim, një ndërhyrje të planifikuar.
Gjatë negociatave të epokës së Obamas mbi programin bërthamor të Teheranit, ai ishte shumë i dukshëm.
Por e gjithë kjo ndryshoi pas vrasjes së tij dhe emërimit të nxituar të djalit të tij, Mojtaba, si pasardhës.
Iranianët nuk e kanë parë dhe as nuk e kanë dëgjuar udhëheqësin e tyre të ri.
Mesazhi i tij i parë i supozuar u lexua me zë të lartë nga një prezantues i televizionit shtetëror mbi një fotografi statike.
Me SHBA-në dhe Iranin që tani po ndjekin në mënyrë aktive diplomacinë, mbetet një pyetje e hapur se çfarë roli po luan Khamenei i riu, nëse ka ndonjë.
A është ai në dijeni? A po vendos parametrat, duke vizatuar vijat e kuqe që u nevojiten negociatorëve të tij?
Apo zyra e lidershipit është funksionalisht e zbrazët, dhe mungesa e tij është më pak një zgjedhje strategjike sesa një realitet politik?
Sa më gjatë që Khamenei qëndron larg syrit të publikut, aq më të forta do të bëhen pyetjet.
A kemi hyrë në një fazë të re në politikën iraniane ku mbështetja e dukshme e udhëheqësit nuk është më e nevojshme? /Telegrafi
