Që nga viti 2017, në Kosovë janë regjistruar 62 incidente të dhunshme. Përplasja me armë të rënda mes paraushtarakëve serbë dhe policisë së Kosovës në fundjavë është një nga më të rëndat dhe do të ketë pasoja të mëdha.
Sado cinike që mund të tingëllojë duke pasur parasysh gjakderdhjen në veri të Kosovës: politikisht, beteja midis skuadrës së terrorizmit serb dhe policisë së Kosovës në manastirin e Banjskës vjen pikërisht në kohën e duhur – për të dyja palët, përcjellë Veriu.info.
Si serbët ashtu edhe kosovarët tani mund ta ndërpresin zyrtarisht procesin e paqes që është orkestruar me mundim nga BE për dekada dhe të tërhiqen në pozicionet e tyre të papajtueshme. Asnjëra palë nuk duhet të vazhdojë të pretendojë se ka ende ndonjë interes për një përparim diplomatik për çështjen e Kosovës.
Në vend të kësaj, të dy mund të vazhdojnë lojën e zakonshme Black Peter dhe të kalojnë të gjithë fajin tek pala tjetër. Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, refuzon formimin e asociacionit të komunitetit serb në veri të Kosovës, i cili ka mbetur pezull që nga marrëveshja e Brukselit e vitit 2004, me fjalët “Unë nuk jam budalla”. Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, thotë se dora e tij e djathtë do t’i thahet më shpejt sesa do të nënshkruajë njohjen e pavarësisë së Kosovës nga shteti.
Më shumë për këtë temë:
Vdekjet pas luftimeve me trupat e armatosur në veri të Kosovës – ja çfarë ndodhi
Është e qartë: për sa kohë që Kurti dhe Vuçiq janë në pushtet në vendet e tyre, perspektivat për një zgjidhje paqësore të çështjes së Kosovës do të jenë zero. Në vend të kësaj, siç ka ndodhur me rregullsinë në rritje vitet e fundit, përshkallëzimi i dhunshëm do të ndizet dhe më pas do të zvogëlohet përsëri nën presionin masiv perëndimor – deri në incidentin tjetër me vdekje dhe lëndime.
Fiasko politike në Bruksel
Aleksandra Tomancic, drejtore e iniciativës së financimit demokratik Fondi Evropian për Ballkanin, tani e sheh të gjithë karadën e negociatave midis Prishtinës dhe Beogradit si kundërproduktive: “Një proces dialogu që zgjat me vite vetëm çon në më shumë zhgënjim, më shumë mosbesim dhe përfundimisht në tensione siç kemi tani. “Aktualisht jemi duke e përjetuar këtë”, citohet të ketë thënë Tomancic në britaniken “Guardian”.
Në fakt, është e vështirë të mos vihet një lidhje e drejtpërdrejtë midis fiaskos diplomatike të 14 shtatorit dhe të shtënave vdekjeprurëse të fundjavës. Takimi personal në Bruksel mes Kurtit, Vuçiqit dhe shefit të politikës së jashtme të BE-së, Josep Borrell, dhe negociatorit të BE-së, Miroslav Lajçak, përfundoi jo vetëm pa rezultate, por me sa duket edhe me armiqësi personale.
Kurti më pas pretendoi se ishte fyer personalisht nga Vuçiq pa ndërhyrë përfaqësuesit e BE-së. Për të, procesi i negociatave, pra, ka arritur në një “ngërç”.
Nga ana e tij, Vuçiq, në një intervistë me transmetuesin konservator amerikan të krahut të djathtë Newsmax, me kënaqësi shpjegoi se si në Bruksel kishte rënë dakord pa rezerva për të pesë kushtet e vendosura nga BE-ja, ndërsa Kurti e hodhi poshtë kategorikisht kërkesën e saj të vetme, formimin e Serbisë. asociacioni i komunave.
Borrell më pas konfirmoi këndvështrimin serb: “Për fat të keq, pas një bisede mjaft të gjatë, kryeministri Kurti nuk ishte i përgatitur për të ecur përpara me një proces të besueshëm”. Edhe kryeministri i Shqipërisë Edi Rama – njeriu i orës duke qortuar ambasadorin rus si kryetar i Këshillit të Sigurimit të OKB-së në Nju Jork – e kritikoi Kurtin për “shkurtërpamësinë” e tij.
Edhe Shqipëria kritikon kryeministrin e Kosovës Kurti
Kjo e la Ramën “pa fjalë”, pasi Kurti akuzoi të dërguarin e BE-së Lajčák se ishte në marrëdhënie me Serbinë pas takimit të Brukselit. “Ky ishte një akt i paprecedentë. Kurti nuk e kupton se duhet një vizion strategjik për të arritur qëllimet e tij”, tha Rama në një intervistë për transmetuesin shqiptar ABC News.
Kjo vetëm dukej se konfirmoi atë që Prishtina beson se ka vërejtur që nga sulmi rus në Ukrainë: BE-ja dhe NATO-ja po kalojnë gjithnjë e më shumë në anën serbe në mënyrë që ta largojnë Aleksandar Vuçiqin nga Putini dhe ta tërheqin atë në anën e Perëndimit. Kosova luan rolin e sakrificës së pengut.
Por, pas sulmit terrorist në Banjska, Prishtina i sheh gjërat të kthehen në rrugën e duhur para syve të botës: agresori është qartë Serbia; Është e sigurt se komandoja e armatosur rëndë u zhvendos në veri të Kosovës me urdhër personal të Vuçiqit për të destabilizuar situatën e sigurisë dhe për të nxehur sërish humorin pas qetësisë së supozuar të disa muajve të fundit.
Për forcat serbe është gjithashtu e qartë se beteja e manastirit ishte një operacion i “flamurit të rremë” kosovar. Qëllimi nuk ishte vetëm të zhbëheshin sukseset e fundit diplomatike të Serbisë, por edhe të përshpejtohej ngritja e forcës policore të Kosovës në ushtrinë e saj. Prandaj, mediat tabloid të Serbisë komentuan ngjarjet e fundjavës të hënën me shkronja të zeza dhe me titullin “Ka gjak në duart e Kurtit”.
Në një konferencë për media të dielën në mbrëmje në Beograd, Vuçiq mohoi të gjitha përgjegjësitë, por të paktën u pajtua se skuadra terroriste ishin serbë; gjegjësisht ata që “nuk duan të durojnë më terrorin e Kurtit”.
Reagimet e ndërsjella për të shtënat e fundjavës vërtetojnë përfundimisht se si është në mëshirën e Kurtit dhe Vuçiqit në kampet nacionaliste në vendet e tyre që nuk duan të lejojnë asnjë lloj komunikimi. Presidenti i Serbisë ka qenë nën presion shtesë që nga dy të shtënat që lanë gjithsej 17 të vdekur në maj dhe protestat e vazhdueshme civile kundër qeverisë së tij që atëherë.
Duke pasur parasysh pasojat politike, pothuajse bëhet e parëndësishme se kush qëndron në të vërtetë pas përshkallëzimit të fundit. Prania e NATO-s me trupat e saj të KFOR-it ishte tashmë e vetmja gjë që siguronte stabilitetin përfundimtar dhe garancinë se nuk do të kishte armiqësi të hapura mes Serbisë dhe Kosovës.
