Një prej emrave të paharrueshëm të futbollit, Xhevat Prekazi, kavdekur në moshën 70-vjeçare. Prekazi, i cili fitoi famë ndërkombëtare me paraqitjet e tij te Partizani, Hajduk Spliti dhe Galatasaray, njihej jo vetëm për karrierën si futbollist, por edhe për pikëpamjet socialiste, përkushtimin ndaj Jugosllavisë dhe deklaratat kundër nacionalizmit. Shpërbërjen e Jugosllavisë e cilësonte si një nga humbjet më të mëdha të jetës së tij. Në një intervistë të dhënë më 2017, ai kishte thënë se edhe kur të vdiste, do të mbetej jugosllav.
Xhevat Prekazi, një prej futbollistëve të rëndësishëm të dalë nga futbolli jugosllav, ka vdekur në moshën 70-vjeçare. Shkaku i vdekjes së Prekazit, i cili u bë një prej futbollistëve më të njohur të viteve 1970 dhe 1980 falë këmbës së majtë të fuqishme, goditjeve nga distanca, aftësisë për të organizuar lojën dhe kapacitetit teknik, ende nuk është bërë i ditur.
I lindur më 18 gusht 1957 në Mitrovicë të Kosovës, Prekazi, me prejardhje shqiptare, e nisi karrierën profesionale te Partizani, një prej klubeve më të njohura të Jugosllavisë. Me fanellën bardhezi, ai fitoi tri tituj të kampionit të ligës jugosllave, ndërsa më vonë, pas transferimit te Hajduk Spliti, fitoi Kupën e Jugosllavisë.
Prekazi luajti edhe për përfaqësueset e reja të Jugosllavisë, por nuk arriti të luante për ekipin përfaqësues A të vendit. Në intervistat e dhëna vite më vonë, futbollisti i njohur kishte pretenduar se një nga arsyet për këtë ishin ndërhyrjet politike të kohës.
Në periudhën kur konsiderohej një prej futbollistëve të rëndësishëm të Europës, Prekazi ishte përfshirë edhe në planet e transferimeve të Ajaxit të Holandës. Ai kishte treguar se Johan Cruyff e kishte telefonuar personalisht, por transferimi nuk ishte realizuar për shkak të pengesave me pasaportën dhe burokracisë.
“Unë jam ushtar i Titos”
Prekazi njihej jo vetëm për karrierën si futbollist, por edhe për pikëpamjet e tij socialiste. Kritikat ndaj shpërbërjes së Jugosllavisë dhe përkushtimi ndaj ish-udhëheqësit të vendit, Josip Broz Tito, ishin ndër temat që shfaqeshin shpesh në intervistat e tij.
Në një intervistë për revistën Socrates, Prekazi e kishte përshkruar veten me fjalët: “Unë jam ushtar i Titos”, ndërsa mbronte solidaritetin shoqëror dhe shërbimet publike të periudhës së Jugosllavisë.
Duke folur për bindjet e tij politike, Prekazi kishte thënë se ishte ndikuar nga revolucionarë si Che Guevara, Simón Bolívar dhe Emiliano Zapata, si dhe se do ta ruante përkushtimin ndaj socializmit gjatë gjithë jetës.
“Feja ime është Che Guevara”
Pavarësisht prejardhjes shqiptare, Prekazi e përkufizonte veten si jugosllav dhe tërhiqte vëmendjen edhe me deklaratat kundër ndarjeve etnike dhe fetare.
Në një intervistë për mediat serbe, Prekazi, duke kujtuar se ishte shqiptar, ndërsa bashkëshortja e tij serbe, kishte kritikuar vlerësimin e njerëzve në bazë të përkatësisë etnike. Identitetin e tij politik e kishte shprehur me fjalët: “Feja ime është Che Guevara”.
Shpërbërjen e Jugosllavisë Prekazi e kishte cilësuar si një nga humbjet më të mëdha të jetës së tij. Në një intervistë të dhënë më 2017, ai kishte thënë se edhe kur të vdiste, do të mbetej jugosllav.
Refuzoi fanellën pa yllin e kuq
Pikëpamjet politike të Prekazit u rikthyen në vëmendje edhe në intervistën që ai dha më 6 nëntor, vetëm dy ditë para vdekjes, për mediumin kroat Index.
Prekazi, duke thënë se Hajduk Spliti i qëndronte besnik trashëgimisë së tij socialiste dhe antifashiste nga periudha e Jugosllavisë, kishte kritikuar heqjen e yllit të kuq nga emblema e klubit.
Ai kishte treguar se nuk i kishte pranuar fanellat e reja të Hajdukut që i ishin dhuruar dhe i kishte hedhur, me arsyetimin se ato nuk kishin yllin e kuq me pesë cepa. Prekazi kishte theksuar se historia e klubit nuk kishte filluar në vitin 1991.
Hyri në historinë e futbollit edhe në Turqi
Pas karrierës në Jugosllavi, Prekazi kishte luajtur edhe për Baltimore Blast në SHBA, ndërsa në vitin 1985 ishte transferuar në Turqi, ku iu bashkua Galatasarayt.
Ai luajti për ekipin verdhekuq deri në vitin 1991, fitoi dy tituj të kampionit të ligës dhe luajti rol të rëndësishëm në arritjen e klubit në gjysmëfinale të Kupës së Kampionëve të Europës në sezonin 1988-1989.
Ai u bë një prej emrave të paharrueshëm të historisë së futbollit turk, veçanërisht falë golit të shënuar me goditje dënimi nga distanca e largët kundër Monacos.
Pas përfundimit të karrierës si futbollist, Prekazi punoi si trajner dhe në përgatitjen e futbollistëve të rinj. Një pjesë të rëndësishme të jetës e kaloi në Beograd.
