Gjykata e Apelit ka refuzuar si të pabazuar ankesën e Blerim Isufajt- Kryeprokuror i Prokurorisë Speciale, duke vërtetuar kështu vendimin e Gjykatës Administrative me të cilin ishte refuzuar caktimi i masës së sigurisë- shtyrja e ekzekutimit të vendimit lidhur me shpalljen e konkursit për pozitën e Kryeprokurorit të Shtetit.
“Refuzohet si e pabazuar ankesa e paditësit Blerim Isufaj nga Prishtina, ndërsa aktvendimi i aktvendimi i Gjykatës Administrative të Kosovës-Departamenti i Përgjithshëm, AP.nr.90/2026, i datës 05.06.2026, vërtetohet”, thuhet në vendimin e Apelit të përpiluar më 18 qershor 2026, raporton “Betimi për Drejtësi“.
Ndryshe, Gjykata Administrative më 5 qershor 2026 kishte refuzuar kërkesën e Kryeprokurorit të Prokurorisë Speciale, Blerim Isufaj, për caktimin e masës së sigurisë me të cilën kërkohej që të shtyhet ekzekutimi i vendimit lidhur me shpalljen e konkursit për pozitën e Kryeprokurorit të Shtetit. Administrativja ndër të tjera ka theksuar se plotësimi i kësaj pozite nuk paraqet vetëm çështje të interesit individual, por nevojë institucionale për funksionalitet.
Raporti në përditësim….
Çka thuhet në padi me kërkesë për masë të sigurisë?
Kryeprokurori i Prokurorisë Speciale, Blerim Isufaj kishte ushtruar padi ndaj Këshillit Prokurorial të Kosovës (KPK), duke kërkuar të anulohet si i kundërligishëm vendimi i KPK-së i 18 majit 2026, për shpalljen e konkursit për pozitën e Kryeprokurorit të Shtetit. Në padi, ishte parashtruar edhe kërkesë për shtyrjen e ekzekutimit të këtij vendimi deri në vendosjen përfundimtare të çështjes.
Në padinë për konflikt administrativ të cilën e ka siguruar “Betimi për Drejtësi“, Isufaj ka kontestuar vendimin e Këshillit për hapjen e konkursit, pa u shfuqizuar paraprakisht propozimi i vet, me të cilin për dekretim te Presidentja ishte propozuar pikërisht paditësi Isufaj.
Sipas padisë të cilën e përfaqëson avokati Artan Qerkini, vendimi i kontestuar i KPK-së nuk përmban këshillë juridike, në kundërshtim me nenin 48 të Ligjit për Procedurën e Përgjithshme, gjë që njëkohësisht ka zgjatur afatin për ngritjen e konfliktit administrativ dhe konfirmon pasigurinë juridike që rrjedh nga vetë natyra e aktit.
Në padi theksohet se Isufaj është subjekt i legjitimitetit aktiv të padyshimtë, ngase ishte propozuar nga KPK-ja për dekretim si Kryeprokuror i Shtetit fillimisht në procesin e konkurrimit më 2022 dhe sërish me vendimin e 1 nëntorit 2023. Aty thuhet se ky propozim kishte krijuar pritshmëri legjitime te paditësi.
Ndërkaq, thuhet se vendimi i Këshillit për hapjen e konkursit të ri, i nxjerrë pa shfuqizim formal të propozimit paraprak, e prek drejtpërdrejt sferën juridike të paditësit, sepse anashkalon procedurën në të cilën ai aktualisht është subjekt aktiv, pa i dhënë mundësi as ta kontestojë formalisht paligjshmërinë procedurale të kalimit në një konkurs të ri.
Më tej, në padi thuhet se vendimi i kontestuar i përmbush të gjitha tiparet e aktit administrativ kushtetues, prodhon efekte juridike për një rreth të caktuar të personave apo individualisht për paditësin, dhe është i përfunduar në procedurën administrative.
Sa i përket kronologjisë së procedurës, në padi theksohet se pas mbylljes së procedurës së konkurrimit më 2022, KPK-ja bazuar në kompetencën kushtetuese dhe në Ligjin për KPK-në, kishte propozuar zyrtarish paditësin Isufaj për dekretim te Presidentja. Ky propozim është kontestuar nga kundërkandidatët, kontestime që kanë rezultuar në vendimmarrjen e Gjykatës Kushtetuese, të cilat nuk kanë konstatuar shkelje të procesit të konkurrimit, vlerësimit, përzgjedhjes dhe propozimit të paditësit, dhe se asnjëra nuk ka caktuar masë të përkohshme për pezullimin e procesit të emërimit.
Megjithëkëtë, në padi thuhet se atëkohë Presidentja Vjosa Osmani nuk ka nxjerrë asnjë akt formal lidhur me propozimin. Por, në tetor 2023 në një konferencë për medie dhe përmes një shkrese, kishte njoftuar refuzimin për emërimin e kandidatit të propozuar, por pa nxjerrë asnjë dekret, qoftë emërimi apo refuzimi.
“Arsyet e mosdekretimit janë komunikuar publikisht, gjë që juridikisht nuk përbën akt kushtetues, akt adiministrativ apo dekret me efekte juridike”, thuhet në padi.
Si pasojë e këtij bllokimi institucional, në padi thuhet se KPK-ja caktoi ushtrues detyre të Kryeprokurorit të Shtetit. E më 1 nëntor 2023 e ridërgoi për dekretim të njëjtin emër, e që as ndaj këtij propozimi nuk ka pasur akt formal nga Preidenca e as dekret pohues, refuzues apo vendim me arsyetim.
Më tej, thuhet se më 26 shkurt 2026, KPK-ja i është drejtuar Presidencës me një shkresë të re lidhur me këtë proces, mbi të cilin sërish nuk është vepruar. E në maj 2026, u.d presidentja, Albulena Haxhiu përmes një konference për medie dhe duke iu përgjigjur pyetjeve të gazetarëve, është deklaruar se propozimin për emërimin e Kryeprokurorit sipas konkursit të administruar nga KPK, e konsideron të mbyllur, e që paditësi thekson se as në këtë rast nuk është nxjerrë asnjë dekret apo vendim formal.
“Pa nxjerrë asnjë vendim të vetin formal me të cilin do të shfuqizonte ose tërhiqte propozimet e mëparshme, KPK më datën 18.05.2026 ka nxjerrë vendimin për shpalljen e konkursit të ri publik për të njëjtën pozitë. Vendimi është nxjerrë paralelisht me ekzistencën juridike të propozimit paraprak, pra në kushte të dy procedurave paralele në të njëjtën pozitë”, thuhet në padi.
Më tej, thuhet se vendimi në fjalë nuk përmban as këshillë juridike, as bazë ligjore eksplicite për shfuqizimin e propozimit paraprak, as arsyetim mbi statusin juridik aktual të paditësit në procedurën e mëparshme.
Paditësi thekson se parimi themelor i të drejtës administrative përcakton se një akt administrativ mund të anulohet, tërhiqet ose zëvendësohet vetëm përmes një akti tjetër administrativ të rangut të njëjtë, të formës së njëjtë dhe me arsyetim të shprehur shprehimisht.
“KPK, si organ publik kushtetues, nuk mund të krijojë dy procedura paralele juridikisht aktive për të njëjtën pozitë publike. Ose ekziston propozimi për paditësin i vlefshëm, e atëherë konkursi është juridikisht i pamundshëm, ose eksizton një vendim formal i shfuqizimit apo i tërheqjes së propozimit paraprak. Një vendim i tillë i dytë nuk është nxjerrë asnjëherë”, thuhet në padi.
Andaj, aty thuhet se mungesa e këtij vendimi, e bën aktin e kontestuar të kundërligjshëm edhe nga aspekti material edhe nga ai procedural, raporton “Betimi për Drejtësi“.
Paditësi thekson se neni 109 (7) i Kushtetutës përcakton se Kryeprokurori i Shtetit emërohet dhe shkarkohet nga Presidenti në bazë të propozimit të KPK-së. E që, në rastin konkret thuhet se kjo procedurë kushtetuese nuk është përmbyllur asnjëherë, sepse nga propozimi i KPK-së nuk është nxjerrë asnjë dekret as pohues e as refuzues.
“I tërë procesi i refuzimit për ta emëruar kandidatin e propozuar është menaxhuar përmes deklaratave publike dhe konferencave për shtyp, pa nxjerrë asnjëherë një akt formal që mund t’i nënshtrohej kontrollit kushtetues ose ligjor”, thuhet në padi.
Kjo qasje, për të evituar kontrollin gjyqësor të vendimmarrjes së institucionit të Presidencës, thuhet se cenon kompetencën dhe pavarësinë kushtetuese e ligjore të KPK-së, por edhe të drejtat kushtetuese të kandidatit të propozuar.
“Sa kohë që Presidenca nuk ka nxjerrë asnjë akt formal, propozimi i KPK-së mbetet juridikisht aktiv”, thuhet në padi.
Kështu, sipas padisë, KPK nuk ka kompetencë vetëdeklaruese që ta vleresojë propozimin e vet si “të refuzuar” ose si “të heshtur” dhe të kalojë në procedurë të re. Por, thuhet se mbi boshllëkun juridik, të krijuar pa fajin e paditësit, KPK ka nxjerrë vendimin e vet të datës 18.05.2026.
“Nëse, përkundrazi, propozimi kualifikohet vetëm si veprim procedural brenda një procedure të vetme kushtetuese sipas nenit 109 (7), atëherë ajo procedurë nuk është përfunduar derisa organi dekretues të nxjerrë aktin formal, dhe sa kohë që procedura nuk është e përfunduar, KPK nuk mund të hapë një procedurë të dytë paralele. Në të dyja rastet, shpallja e konkursit të ri është juridikisht e palejueshme”, thuhet më tutje në padi.
Paditësi potencon se mungesa e kompetencës së Presidentit për të refuzuar propozimin e Këshillit konfirmohet edhe nga historiku kushtetues. Pasi më 2012 ishin propozuar amendamente kushtetuese sipas të cilave do t’i përcaktohej Presidentit kompetenca për të refuzuar vetëm njëherë propozimin për emërimin e Kryeprokurorit, me detyrimin që herën e dytë të veprojë sipas propozimit të Këshillit. Por, këto amendamente nuk janë miratuar asnjëherë në Kuvendin e Kosovës.
Aty thuhet se as Ligji për Këshillin Prokurorial nuk e parashikon mundësinë e institucionit të Presidentit për të refuzuar kandidatin e propozuar për Kryeprokuror.
“Rrjedhimisht, duke nxjerrë vendimin e datës 18.05.2026 për shpalljen e konkursit të ri ende pa u përmbyllur procesi i emërimit sipas propozimit paraprak, dhe pa asnjë dekret presidencial që do të mund t’i nënshtrohej kontrollit kushtetues, KPK i është vetë-nënshtruar një kontrolli faktik politik, duke cenuar pikërisht pavarësinë e vet kushtetuese të garantuar me nenin 110 të Kushtetutës”, thuhet në padi.
Gjithashtu, paditësi ka theksuar se korniza juridike parashikon mekanizmin e dekretimit në heshtje pas afatit prej 60 ditësh për prokurorët e zakonshëm dhe gjyqtarët, mekanizën ky që thuhet se pamundëson kthimin e mosveprimit presidencial në bllokim të përhershëm institucional të procedurës. Kurse, për pozitën e Kryeprokurorit, ky mekanizëm nuk është parashikuar shprehimisht.
Kështu, thuhet se trajtimi i pabarabartë i paditësit si i propozuar i KPK-së për Kryeprokuror të Shtetit, krahasuar me prokurorët e tjerë të propozuar nga i njëjti organ, përbën diskriminim faktik në qasjen në funksion publik, në kundërshtim me nenin 24 të Kushtetutës dhe nenin 14 të KEDNj-së në lidhje me nenin 6 të saj.
