Kur Roger Ellis u sëmur dy vite më parë, familja e tij e dërgoi shpejt në spital, duke pasur frikë se ai kishte pësuar sulm në zemër. Mjekët e përjashtuan këtë, por disa ditë më vonë, ai pësoi sulm.
Pas disa javësh, mekaniku i pensionuar 64-vjeçar, i cili jetonte në qytezën lindore kanadeze, Bathurst, u bë gjithnjë më me ankth dhe ndihej i çorientuar dhe shpesh e përsëriste veten, shkruan The Guardian.
Gjendja e tij u përkeqësua shpejt. Në tre muajt e parë në spital, ai humbi rreth 27 kilogramë dhe u detyrua të ushqehej përmes një gypi e të përdorte karrocë invalidësh.
“Ne gati e humbëm disa herë”, thotë i biri i tij, Steve. Mjekët ishin të habitur. Ata i përjashtuan epilepsinë, sulmin, sëmundjen Creutzfeldt-Jakob, encefalitin autoimun dhe kancerin. Roger u mbajt për më shumë se një vit në spital para se të dërgohej në një shtëpi kujdesi.
“Ne thjesht fatkeqësisht e pranuam faktin se nuk do të dinim se çfarë kishte derisa të vdiste”, thotë i biri i tij.
Roger mbetet në shtëpinë e kujdesit dhe familja e tij tani beson se ai është pjesë e një grupi njerëzish që po vuajnë nga një sëmundje misterioze neurologjike që po shënon progres.
Këto raste i kanë lënë të habitur ekspertët dhe misteri ka nxitur një mosmarrëveshje të ashpër mes zyrtarëve, të cilët sugjerojnë se rastet nuk janë të lidhura mes vete, dhe shkencëtarëve, të cilët pretendojnë se ato të gjitha mund të jenë nxitur nga faktorët mjedisorë ose ndotësit.
Të prekurit përjetojnë dhimbje të pashpjegueshme, spazma dhe ndryshime të sjelljes, thotë Dr. Alier Marrero, neurologu që fillimisht e kishte identifikuar përhapjen e rasteve. Shumë prej tyre më pas shfaqën shenja të rënies së aftësive njohëse, humbje të muskujve, jargëzim, kërcëllima dhëmbësh dhe halucinacione të frikshme.
Deri më tani, publikisht janë njohur 48 raste, por zyrtarët e afërt me hulumtimet për këtë përhapje i kanë thënë gazetës britanike, “The Guardian”, se numri i personave të prekur tashmë e ka kaluar 100-ëshin.
Zyrtarët e shëndetit publik i kanë përcjellë rastet për gati një vit dhe kanë dhënë pak shenja se janë afër ndonjë zgjidhjeje.
Megjithatë, ministrja rajonale e Shëndetësisë, Dorothy Shephard, njoftoi në fund të tetorit se në një raport epidemiologjik nuk janë gjetur dëshmi të konsiderueshme se ndonjë ekspozim ndaj ndonjë lloji të ushqimit, sjelljes ose mjedisi mund të jetë përgjegjës.
Një hulumtim, i udhëhequr nga një komision i neurologëve nga e tërë provinca, pritet të publikojë një raport të dytë në fillim të vitit të ardhshëm pas ekzaminimit të 48 pacientëve.
