Sipas tij, kufizimet ligjore për qeverinë në dorëheqje synojnë të parandalojnë situatat kur një ekzekutiv në largim përcakton prioritetet e qeverive të ardhshme.

“Sipas frymës dhe përcaktimeve të Ligjit për Qeverinë, qeveria aktuale – që konsiderohet në dorëheqje – nuk ka mandat të iniciojë politika të reja publike, as të marrë vendime për krijimin e grupeve të reja punuese, e as të nisë procese të reja legjislative që prodhojnë efekte përtej periudhës së ushtrimit të kompetencave të saj të kufizuara”, ka shkruar Cakolli.

Ai ka shtuar se neni 31 i Ligjit për Qeverinë e përcakton qartë qëllimin e ligjvënësit për të kufizuar veprimet e një qeverie në largim.

“Kufizimet e vendosura për qeverinë në dorëheqje kanë për qëllim të parandalojnë pikërisht situatën kur një qeveri në largim përcakton prioritetet e qeverive që ende nuk janë formuar. Për më tepër, neni 31 i Ligjit për Qeverinë reflekton qartazi qëllimin e ligjvënësit që një qeveri në largim të mos ndërmarrë iniciativa që prodhojnë efekte politike dhe institucionale përtej mandatit të saj”, ka theksuar ai.

Cakolli ka vlerësuar se këto kufizime nuk vlejnë vetëm për miratimin formal të akteve, por përfshijnë të gjithë ciklin vendimmarrës.

Ai ka shtuar se kjo situatë bëhet edhe më problematike kur bëhet fjalë për iniciativa të reja që nuk janë të planifikuara në dokumentet vjetore të qeverisë dhe që nuk burojnë nga nevoja emergjente shtetërore.

“Kufizimet përfshijnë në thelb dhe logjikisht tërë ciklin vendimmarrës që çon te një akt i ri normativ”, ka shtuar Cakolli.